|
Το ζητούμενο είναι να παράγουμε χρήμα
και να το διαχειριζόμαστε
με καθαρά χέρια
του
Δημήτρη Κατσίμη
Το πακέτο των νέων μέτρων, επιτέλους, άνοιξε χωρίς εκπλήξεις, αφού οι πιο ψύχραιμοι μάλλον το περίμεναν ότι ο 14ος μισθός, τελικά, θα επιβίωνε – πράγμα που συνέβη. Αλλά το θέμα δεν είναι, πλέον, το βάρος των θυσιών και πώς επιμερίζονται, δεδομένου ότι ο κόσμος, στην πλειοψηφία του, το έχει πάρει απόφαση ότι αυτός, πάλι, θα πληρώσει τα σπασμένα μια παράλογης οικονομικής πολιτικής δεκαετιών που εστήριζε σε σαθρά θεμέλια ένα ετοιμόρροπο κράτος.
Το θέμα είναι ότι δεν επτωχεύσαμε, δεν χρεοκοπήσαμε, δεν τα χάσαμε όλα και ότι τώρα υπάρχει ελπίδα αυτό το διεφθαρμένο κράτος ν' αλλάξει. Ένα κράτος, όπου- σύμφωνα με υπεύθυνα στοιχεία – το κόστος της διαφθοράς ανέρχεται σε 800 εκατομμύρια ευρώ και 1 εκατομμύριο Έλληνες συναλλάσσονται με το φακελάκι στο χέρι.
Αν μπορεί, λοιπόν, να λεχθεί ότι υπάρχει δυνατό φως στο τέλος του τούνελ, που, ίσως, για αρκετά χρόνια θα διανύσουμε, αυτό είναι η αναγκαστική αλλαγή σε όλα, όσα σήμερα διαμορφώνουν την οικτρή εικόνα ενός δημοσίου της κομπίνας και της απελπισίας. Όπου ο έντιμος πολίτης είναι αναλώσιμο αντικείμενο προς εκμετάλλευση – περίπου μια περιττή παρουσία στην εικόνα της απατηλής ευμάρειας.
Σήμερα, που φάγαμε και το ηχηρότερο χαστούκι των μέτρων, με τα οποία θα εξασφαλίσουμε την Ευρωπαϊκή στήριξη και, ειδικότερα , τη γερμανική συνδρομή, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε –η κυβέρνηση πρωτίστως– ότι τα μέτρα αυτά είναι, απλώς, το αναισθητικό για να υποστεί η χώρα την σωτήρια χειρουργική επέμβαση. Πράγμα που σημαίνει ότι τώρα αρχίζουν τα πολύ δύσκολα για την κυβέρνηση.
Τώρα που και η μετρολογία πρέπει να σταματήσει , και τα δραματικά ξεσπάσματα να περιοριστούν, και ο ανταγωνισμός των προσωπικών απόψεων να ανακοπεί, τώρα είναι η ώρα για λίγα λόγια και πολλή, σοβαρή δουλεία.
Όσοι στη κυβέρνηση αντέχουν να αναμετρηθούν με τα δύσκολα, που έρχονται, ας μείνουν και ας δουλέψουν αποφασιστικά και αποτελεσματικά. Διότι θα πρέπει, όσο γίνεται πιο γρήγορα, να δοθεί μια έμπρακτη απαίτηση στο, πράγματι, αγωνιώδες ερώτημα: Πώς θα αποφευχθεί μια βαθειά ύφεση και πώς θα εξυπηρετείται ένα ιλιγγιώδες χρέος που έχουμε μπροστά μας;
Το ότι θα μπορούμε, πάλι, να δανειζόμαστε με ανεκτούς όρους, επανακτώντας την αξιοπιστία μας, δεν σημαίνει ότι λύσαμε το οικονομικό μας πρόβλημα. Το ζητούμενο είναι να παράγουμε χρήμα και να το διαχειριζόμαστε με καθαρά χέρια.
|
