Κάποιοι είχαν καταλάβει πολλά περισσότερα, πολύ καιρό πριν

    ... «Εμείς, τόσα χρόνια μέσα στο μηδέν βουτηγμένοι, καταλάβαμε ότι οι ενέργειες, οι πράξεις δεν είχαν νόημα, δεν είχαν στόχους. Άρα τζάμπα γινόντουσαν. Ούτε πρόσθεση ούτε πολλαπλασιασμός. Γκάζια  πολλά και ταχύτητα ψεύτικη. Τα κοντέρ συμβατικά με ψεύτικη ανταπόκριση.

Ήρθαν και τα γεγονότα της καινούργιας ιστορίας. Σταθμός το περιστατικό. Σα να έγινε ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.

Αυτή τη φορά το είπανε στα ίσια: «Ο πόλεμος θα είναι εκατό τα εκατό οικονομικός». Λες και όλοι οι άλλοι δεν ήταν. Αυτός όμως ο καινούργιος ήταν πιο λυσσαλέος, πιο πονηρός, αφού το αίμα δεν το βλέπεις, δεν το μυρίζεις. Έτσι για να μη μάθουμε ποτέ με ποιους πολεμήσαμε και εναντίον ποιών»...

  «Ο άλλος που κουβαλάμε», Δημήτρη Χριστόπουλου

http://www.styx.gr/index.cfm?Action=TDY&TDiD=494

 ----

  Διαβάστε ακόμα από το άρθρο του Σπύρου Κομίνη της 8ης Μαϊου του 2006, «Είχαμε προβλέψει το ΚΡΑΧ πριν τρία χρόνια»,  που μπορείτε να βρείτε και τώρα στο

  http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=2194

...«Από την πολλή ανάλυση θα τιναχτεί ο κόσμος στον αέρα. Σύνθεση όμως δε γίνεται. Η σύνθεση βλάπτει την οικονομία. Πέθανε κι ο καημένος ο (μεγάλος Αμερικανός οικονομολόγος Τζον Κένεθ) Γκάλμπρεϊθ.  Αλλά πρόλαβε να δει (και να φρίξει με) τη νέα οικονομία που ξέσκισε όλες τις οικονομικές θεωρίες. Οι δημοσιογράφοι έγραψαν καλά πράγματα γι αυτόν. Κανείς όμως δεν είπε, ότι επρόκειτο για έναν κρυπτοκομμουνιστή. Πράγμα που φυσικά είναι αλήθεια. Ήθελε κρατικό έλεγχο των επιχειρήσεων. Πράγμα που απαγορεύεται, για να μπορέσουμε να ξαναπάμε στο κραχ του 1929. Και τότε με αναλύσεις έφτασε στον γκρεμό η ελεύθερη οικονομία».

--

  Αντιγράφω από το «στυξ» μικρό τμήμα από την Εισήγηση που είχα κάνει στην εκδήλωση του «ΙΣΤΑΜΕ»,«Οι Εξελίξεις στο χώρο των Μέσων Επικοινωνίας», την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009 στο Αμφιθέατρο του ΕΒΕΑ.
 
... «Εκείνοι που ελέγχουν τα ΜΜΕ, έχουν επιβάλει πως «είδηση είναι πλέον ό,τι αποφέρει κέρδος». Το ίδιο και η ανάλυση – βλέπε διαμάχη της Moody's με την EE.

 Σας διαβάζω από το άρθρο του Wolfgang Munchau
στους Financial Times (January 18 2009) με τίτλο ‘What if’ becomes the default question.
  «Τι θα συμβεί αν κάποιο από τα κράτη -μέλη της ευρωζώνης πτωχεύσει λόγω του μεγάλου χρέους ; Με την ευκαιρία της 10ης επετείου από την κυκλοφορία του ευρώ, αυτή συγκαταλέγεται στις πλέον συχνές ερωτήσεις που κυκλοφορούν στην Ευρωζώνη. Η απόφαση της Standard and Poor's -του πρακτορείου αξιολόγησης - να υποβαθμίσει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας λόγω του χρέους της και να θέσει την Ισπανία και την Ιρλανδία υπό παρακολούθηση, λειτούργησε αποτρεπτικά στους επενδυτές.
Αν η οικονομική κρίση μας δίδαξε ένα πράγμα, είναι να λαμβάνουμε υπόψιν, πιο σοβαρά τα ρίσκα...».
  Ιδιωτικές εταιρείες ή και άτομα, μπορούν να καταστρέφουν την οικονομία ολόκληρων χωρών, μόνο και μόνο επειδή ξέρουν την τέχνη της διαφήμισης και της απάτης.
  O Soros πχ. ξυρίζει την αγγλική λίρα. Η Ελλάδα πλήττεται σήμερα κατά τον ίδιο τρόπο και δυστυχώς κόμματα και ελληνικά ΜΜΕ για το δικό τους κέρδος, πλήττουν την ίδια τη χώρα τους...."

"....Τι ζητάει τώρα η Ε.Ε.; Να ελεγχθεί  η Μoody's. Τι λέει η Μoody's; «Αυτό είναι unworkable και πλήττει την EE και πρώτους εμάς».

   Ποιός και πού θα γράψει (ή πού θα πει) ότι την κρίση  τη δημιούργησαν στη χώρα τους οι Αμερικανοί Τραπεζικοί εγκέφαλοι τύπου Paulson της Goldman Sachs;   Που είναι σήμερα η JP Morgan, που μας πουλούσε τα περίφημα ομόλογά της;   Και μήπως θυμάται κάποιος ότι οι δικοί μας εγκέφαλοι ΥΠΟΥΡΓΟΙ κοιτούσαν εκστατικά τους καθηγητές της JP Morgan, όταν μας εξηγούσαν τα credit default swaps και τα χάβαμε ;»...

----

  Ο Δημήτρης Χριστόπουλος δεν είναι δημοσιογράφος, ούτε πολιτικός. Είναι φαρμακοποιός, που έχει αποφασίσει εδώ και πολλά χρόνια να αποτυπώνει τις σκέψεις του σέ ένα τετράδιο και κατόπιν, στην αρχή του χρόνου αποφάσισε να τις εκδώσει σε βιβλίο. Το συγκεκριμένο απόσπασμα, θυμάται ότι το είχε γράψει αμέσως μετά τις εκλογές του 2004, που έχασε ο Γιωργάκης, και μας είχε έρθει ο Κωστάκης.

   Ο Σπύρος Κομίνης είναι δημοσιογράφος, αλλά ανήκει στο σπάνιο εκείνο είδος των σκεπτόμενων ανθρώπων. Το άθρο του «Όταν έκλαψε ο Στάλιν από τα γέλια (Μέρος Α)», απόσπασμα του οποίου διαβάσατε ήταν προφητικό. Δεν δημοσιεύθηκε στο «Πρώτο Θέμα», το "μέρος Β'" επειδή εκείνη ακριβώς την χρονική στιγμή είχαν διαλέξει «να διακοπεί η συνεργασία μαζί του».

    Ο  Σπύρος είχε γράψει στις 3/07/2006 για την Goldman Sachs, αυτά ακριβώς για τα οποία την κατηγορούν σήμερα οι Νew Υork Τimes:

Τι να το κάνεις το πτυχίο αφού μπορείς
 να είσαι άνεργος και χωρίς αυτό; (Σ. Κομίνης)
http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=1367

  ...Τραγούδησαν λοιπόν στο συνέδριο του «Εκόνομιστ» , ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Αλογοσκούφης και άλλοι χαρούμενοι μεταρρυθμιστές. Το περιοδικό πριν καν τους ακούσει, είχε έτοιμες προβλέψεις, για το τι θα ψηφίσεις εσύ και εγώ, όχι μόνο στις δημοτικές εκλογές, όχι μόνο στις επόμενες κοινοβουλευτικές, αλλά και το πότε θα γίνουν. Ε ρε παιδί μου, αν αυτό δεν είναι μαγεία τι είναι; Ε ναι φυσικά διαβάζουν το μυαλό σου. Είναι να απορείς γιατί σε βάζουν να δίνεις εξετάσεις και δε σε βαθμολογούν κατ’  ευθείαν δηλαδή.
Αλλά τη μεγάλη, την πανίσχυρη τη μαγεία, στην άφησα για το τέλος: Ο κ. Μπους, ο οποίος έβγαλε Πανεπιστήμιο στην Αμερική και όπως θα έχεις καταλάβει είναι ζωντανή δυσφήμιση του αμερικανικού εκπαιδευτικού συστήματος, άλλαξε τώρα τελευταία υπουργό Οικονομίας. Γιατί τα δημόσια οικονομικά της υπερδύναμης, τα έχει κάνει Βάνας Μπάρμπα μονόλογο. Ποιον νομίζεις ότι έβαλε υπουργό; Τον αρχηγό της πρώτης μακράν σε κέρδη επενδυτικής Τράπεζας στον κόσμο: της Goldman Sachs. Η «ελεύθερη αγορά» πανηγύρισε τον διορισμό του «μάγου» της Γουόλ Στριτ κ. Χένρι Πόλσον, στη θέση του τιμονιέρη της οικονομίας των ΗΠΑ.
Και κοίτα να δεις σύμπτωση: Μια βδομάδα πριν διοριστεί ο κ. Πόλσον, το «Εκόνομιστ» είχε τιμήσει τον ίδιο και την τράπεζά του, με κύριο άρθρο που έλεγε ούτε λίγο, ούτε πολύ, ότι κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν καταλαβαίνει, τί ακριβώς κάνει αυτή η τράπεζα! Βγάζει τρελά λεφτά. Είναι η βασίλισσα της «βιομηχανίας επενδυτικού κινδύνου». Όλες οι άλλες τράπεζες τρώνε τη σκόνη της. Μιλάμε ή όχι για μαγεία; Πριν 20 χρόνια, δημιουργήθηκε η αγορά παραγώγων επιτοκίων και συναλλάγματος. Από το μηδέν, έφτασε σε όγκο τα 200 τρισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή μιλάμε για 16 φορές το ακαθάριστο εθνικό προϊόν των ΗΠΑ. Αυτά τα λεφτά παίζονται με τρόπο που δεν καταλαβαίνει κανείς. Και άλλα 17 τρισεκατομμύρια, είναι το νέο παιχνίδι, ανταλλαγές ρίσκου δανείων (ομολογιακών). Η θαυματουργή αυτή και θεοσκότεινη τράπεζα, έχει αναμορφώσει ολόκληρη την παγκόσμια αγορά κεφαλαίου. Και τι βγαίνει τώρα; Η αμερικανική κυβέρνηση παρακολουθεί και τα τηλέφωνα όλων των τραπεζών του κόσμου. Μάγος είσαι; Είδες που τώρα καταλαβαίνεις ακόμα κι αυτά που δεν καταλαβαίνει ολόκληρο «Εκόνομιστ»;
Οι ιδιοκτήτες του κόσμου, έχουν μαζέψει όλα μας τα λεφτά, αγοράζουν κομμάτια της χώρας μας και θέλουν και τα Πανεπιστήμιά μας. Σου λένε λοιπόν: Πούλα κανένα νεφρό, ωάριο, πούλα την αδελφή σου, κάνε πίπες, κάνε ό,τι  μπορείς τελοσπάντων, γιατί δεν μας συμφέρει να σε μορφώσουμε και να καταλάβεις τι σου κάνουμε. Πρέπει να γίνεις από μυαλό, σαν τον στρατιώτη που δεν έχει πόδια. Ούτε το «όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια» δεν ισχύει πια...

   Ο Σπύρος, που έχω την τύχη να τον γνωρίζω από τα μαθητικά θρανία, συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους ελάχιστους (δυο-τρεις) δημοσιογράφους στον Κόσμο, που είχαν προβλέψει την επερχόμενη διεθνή κρίση.

Απότοκο της οποίας είναι αυτό που αντιμετωπίζουμε στη χώρα τώρα.

  Αλλά την κρίση αν και δεν την είχαν καταλάβει πολλοί, έστω και μετά, αφού ήρθε,λίγοι παραδέχτηκαν τι την προκάλεσε: Το οικονομικό μας σύστημα που επιτάσσει έτσι. Αλλά λίγοι το έγραψαν. Γιαυτό και δεν το κατάλαβαν οι πολιτικοί που μας κυβερνούν. Επειδή εκείνοι ούτε διαβάζουν, αλλά είναι προφανές πως ούτε σκέφτονται.

  Ο νους τους μόνο είναι στην «κονόμα, την χαιρετούρα και τη λαμογιά», όπως λέει κι ο Δημήτρης, για να συμπληρώσει: «Μπορεί όταν μπαίνουν σε κάποιο κόμμα να έχουν την καλή πρόθεση να προσφέρουν στη χώρα, αλλά κατόπιν παίρνουν κοντόφθαλμες εντολές να σηκώνουν το χέρι στις ψηφοφορίες, όχι για το συμφέρον της χώρα, αλλά του κόμματος».

  Αφού ο πρωθυπουργός και το οικονομικό επιτελείο του δεν μπορούσαν μετεκλογικά να αντιμετωπίσουν το επερχόμενο οικονομικό τσουνάμι, τι θέλουν να διαφημίζουν τις περιοδείες τους στην Ευρώπη και Αμερική; Για να μας πείσουν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να υπακούσουμε πρόθυμα στις προτάσεις τους, και στους ελέγχους των Επιτρόπων μια και είμαστε υπό «στενή παρακολούθηση»; Την οποία προκάλεσε ποιος; Μήπως εκείνος, που είπε πως «βρισκόμαστε στα όρια της χρεωκοπίας»;

  -----

ΥΓ.  Με λύπη μου, για πρώτη φορά θα συμφωνήσω, με την παρατήρηση που έκανε από την έδρα της Βουλής, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, που είπε πως «δυο-τρεις χιλιάδες ήταν οι διαδηλωτές εδώ απ’ έξω, ενώ 160.000 είχαν σπεύσει στην Ομόνοια για να αγοράσουν το βίντεο της Τζούλια».

  Καλά μας κάνουν λοιπόν!