Εγκληματική Αδιαφορία
από τη διεθνή Κοινότητα
Γάζα: Παντου ερειπωμένα κτίρια να προκαλούν την απόγνωση
Ο Ζακί Ουαντάν ψάχνει στα ερείπια του σπιτιού του, μήπως βρει τα πτώματα των δικών του ανθρώπων. Ό,τι έχει απομείνει από οκτώ άτομα που βρίσκονταν μέσα όταν έπεσε η ισραηλινή βόμβα. Από τους δύο μικρότερους αδελφούς του, τις δύο αδελφές, τη μητέρα τους, τον παππού και τη γιαγιά κι ένα μικρό ανεψάκι. Ως τώρα έχει βρεί 13 πόδια –μικρά και μεγάλα- γεμάτα σκόνη και αίμα… Aλλά πώς να προσδιορίσει σε ποιον ανήκουν χωρίς τα κεφάλια και τα κορμιά;
(spiegel.de)
Άλλη μία κατάπαυση του πυρός, κατέρρευσε στη Γάζα. Οι αντιμαχόμενοι ρίχνουν την ευθύνη ο ένας στον άλλον. Μια παλιά ιστορία που η μεροληπτικά σκεπτόμενη κυρίαρχη διεθνής ηγεμονία πεισματικά εθελοτυφλώντας αρνείται να επιλύσει...
Η ισραηλινή επιχείρηση «Προστατευτική Αιχμή» δεν ήταν απλώς στρατιωτική επιχείρηση εναντίον μιας ασφυκτικά κατοικημένης περιοχής, αλλά και επίθεση εναντίον του διεθνούς ανθρωπιστικού νόμου.
Οι νεκροί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς είναι πλέον σχεδόν τριπλάσιοι από εκείνους που σκοτώθηκαν στην πτήση MH17 στην αν. Ουκρανία. Και στα θύματα της ισραηλινής θηριωδίας δεν είναι μόνο μαχητές της Χαμάς, αλλά γυναικόπαιδα και γέροι και ανήμποροι να αντιδράσουν πολίτες. Οι οποίοι –αποκλεισμένοι σα να είναι ποντίκια- δεν έχουν που να καταφύγουν.
Η ειρωνία είναι πως η «διεθνής κοινότητα» έχει διαφορετική άποψη για τους νεκρούς των δύο υποθέσεων. Για τα θύματα του μπόινγκ, είχε ξεσπάσει έντονη αντίδραση, που παρέμεναν άταφα… Για τους νεκρούς της Γάζα, που σαπίζουν στα ερείπια, κάτω από τα βομβαρδισμένα σπίτια τους, κουβέντα.
Φανταστείτε την κοσμοχαλασιά, αν υπήρχαν 2.000 Ισραηλινοί νεκροί…
Aλλά είναι διαφορετικό να είσαι «δυτικός πολίτης» κι άλλο Παλαιστίνιος...
Παρά την διεθνή κατακραυγή, από κύκλους Πανεπιστημιακών και άλλων επιφανών διανοούμενων το Ισραήλ εξακολουθεί να κατορθώνει και να διέρχεται αβρόχοις ποσί τις διεθνείς αποδοκιμασίες. Μια και έχει την αμέριστη ανήθικη και στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ.
Στα 1960, η Γενική συνέλευση του ΟΗΕ, στην διακήρυξη της Ανεξαρτησίας από την Αποικιοκρατία Εθνών, είχε υιοθετήσει το δικαίωμα των λαών σε αυτοδιάθεση και κατ΄επέκτση το δικαίωμά τους ν΄ αντιστέκονται ακόμη και με τη βία «στην εχθρική κατοχή και εκμετάλλευση».
Η τακτική της «καμένης γης» που εφάρμοσαν οι Ισραηλινοί στη Γάζα, χωρίς να υπολογισθεί το κόστος σε ανθρώπινες ζωές, είναι μια παλιά ισραηλινή μέθοδος. Είχε χρησιμοποιηθεί και την προηγούμενη φορά εναντίον της Γάζας στις πολεμικές επιχειρήσεις του 2008-2009, αλλά και πιο παλιά…
Αλλά ποιος θυμάται σήμερα για παράδειγμα, το προοίμιο της επιχείρησης «Αμυντική Ασπίδα» στα 2002, όταν η τότε κυβέρνηση Σαρόν είχε κατεδαφίσει εκατοντάδες παλαιστινιακές κατοικίες στη Δυτική Όχθη καταστρέφοντας τις περισσότερες υποδομές των παλαιστινιακών πόλεων. Τότε είχαν σκοτωθεί 497 Παλαιστίνιοι και είχαν συλληφθεί 7.000.
Τότε το Ισραήλ είχε κατηγορηθεί για «εγκλήματα πολέμου», χωρίς ωστόσο να πραγματοποιηθεί έρευνα από τον ΟΗΕ.
Έτσι και το 2004, όταν με προτροπή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάνθηκε ότι η κατασκευή από το Ισραήλ του διαχωριστικού Τείχους μέσα σε παλαιστινιακές περιοχές «αντιβαίνει στον διεθνή νόμο και πρέπει να κατεδαφιστεί», το Ισραήλ ουδέποτε υπάκουσε.
Ακόμη κι όταν η απόφαση εκείνη είχε υιοθετηθεί σχεδόν ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με μόνον τις ΗΠΑ το Ισραήλ, την Αυστραλία και μερικές δορυφορικές ατόλες του Ειρηνικού να είναι εναντίον. Ουδέποτε είχε εφαρμοσθεί επειδή δεν υπήρχαν τα μέσα να την επιβάλουν.
Κατά τον δεύτερο πόλεμο στο Λίβανο, το 2006 οι Ισραηλινοί είχαν ισοπεδώσει τη συνοικία Νταντίγια της Βηρυτού. Και είχαν ανακοινώσει την “DahiyaDoctrine” που υποστήριζε ότι «την ίδια τύχη θα είχε κάθε περιοχή από την οποία θα εξαπολύονταν ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ…».
Πλήρης Ασυμφωνία
Οι Παλαιστίνιοι θέλουν να τερματιστεί ο ασφυκτικός αποκλεισμός της Γάζας κι οι Ισραηλινοί θέλουν να αφοπλισθεί η Χαμάς.
Τι είδους στρατιωτική απειλή αποτελεί για το σιδερόφρακτο Ισραήλ η Χαμάς, που ουδέποτε διέθετε έστω ένα τανκ, ένα μαχητικό αεροπλάνο, μία πολεμική άκατο, ή ακόμη τακτικό στρατό…
«Από την πρώτη ημέρα, η ισραηλινή αντιπροσωπία στις συνομιλίες του Καΐρου ακολούθησε τις σαφείς οδηγίες για την αναγκαιότητα της ασφάλειας του Ισραήλ», δήλωσε την Κυριακή ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάου.
Αλλά οι ισραηλινές αρχές ελέγχουν απόλυτα τον εναέριο χώρο της Γάζας, τα νερά της Μεσογείου και τα μεθοριακά περάσματα. Αποκλεισμένη η Γάζα και από τα σύνορα της με την Αίγυπτο, στη Ράφα.
Ακόμη και τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναγνωρίσει ότι ο αποκλεισμός αυτός, προκαλεί ασφυξία στην οικονομία της Γάζας.
Οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να περιμένουν κάποια ευνοϊκή λύση παρά τις κατά καιρούς αμερικανικές υποσχέσεις, όσο παραμένει πανίσχυρο το εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ.
Τα διεθνή Μέσα του συρμού, αποδέχονται την ισραηλινή άποψη και ρίχνουν την ευθύνη των βιαιοτήτων στη Λωρίδα της Γάζας, στη Χαμάς.
Ο νεαρός Hassan, μετά από όσα βίωσε τις τελευταίες εβδομάδες, δηλώνει πως δεν πρόκειται να επιστρέψει στο σχολείο, αλλά θα πάρει το όπλο του να πολεμήσει κι αυτός τους Ισραηλινούς.
Το Ισραήλ δεν ξεκίνησε τις εχθροπραξίες, όταν η Χαμάς ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Οι ισραηλινές επιθέσεις εναντίον της Γάζας έχουν ξεκινήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν η λωρίδα αυτή της Γης άρχισε να αποτελεί καταφύγιο για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες τους οποίους ο ισραηλινός εποικισμός ξεσπίτωνε.
Από τότε η Γάζα τιμωρείται από το θεοκρατικό ισραηλινό κράτος, επειδή στέκεται εμπόδιο στην εκκαθάριση του παλαιστινιακού στοιχείου και στην εθνική καθαρότητα της παντοκρατορίας του εβραϊκού κράτους στην κατεχόμενη περιοχή.
Έτσι η παλαιστινιακή αντίσταση στην ισραηλινή κατοχή, χαρακτηρίζεται «απειλή στην ύπαρξη του ισραηλινού κράτους».
Ακόμη και σήμερα οι κυβερνήτες του Ισραήλ ακολουθούν το δόγμα του στρατηγού Νταγιάν: «Το Ισραήλ έχει πεπρωμένο να ζήσει με το σπαθί στο χέρι πλήττοντας τη Γάζα όταν αυτό απαιτείται».
Που οφείλεται λοιπόν αυτή η εξηντάχρονη ισραηλινή πολεμική διάθεση εναντίον της Γάζας;
Επειδή οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα αποτελούν τη μαγιά του οψέποτε Παλαιστινιακού κράτους, το οποίο απεύχονται να δημιουργηθεί στα εδάφη που δώρισε η διεθνής κοινότητα στο Ισραήλ.
Μακρινό όνειρο η Ειρηνευτική Συμφωνία
Διαρκής ειρήνη είναι εφικτή μόνο στο πλαίσιο ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης που να θέτει τέλος στο καθεστώς αποκλεισμού της Γάζας. Μια και υπό τις παρούσες συνθήκες δεν υπάρχει ενδεχόμενο για αφοπλισμό της Χαμάς, όπως απαιτούν οι Ισραηλινοί.
Το αίμα που χύθηκε κι από τους δύο αντιπάλους έχει παίξει σημαντικό ρόλο για την επίτευξη και αυτής της εκεχειρίας, που δεν είναι η πρώτη που επιτυγχάνεται τα τελευταία χρόνια.
«Μπορεί να έχουν σταματήσει οι εκκωφαντικοί θόρυβοι από τις εκρήξεις των βομβών, αλλά υπάρχει ένα συνεχές βουητό από τα ισραηλινά τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη (drones) που υπερίπτανται καταγράφοντας τις κινήσεις» όπως περιγράφει ο απεσταλμένος του BBC, Jeremy Bowen στη Γάζα.
Σημαντικότερο όμως, είναι ότι για να υπάρξει διαπραγμάτευση για την επίλυση του χρονίζοντος προβλήματος, απαιτείται διαμεσολαβητής κι αυτή τη στιγμή δεν διαφαίνεται να υπάρχει.
Οι «διαπραγματεύσεις» που γίνονται στην Αίγυπτο έχουν την ιδιομορφία να θυμίζουν το «σπασμένο τηλέφωνο». Μια και οι δύο αντιπροσωπείες δεν κάθονται απέναντι η μία στην άλλη στο ίδιο τραπέζι. Αλλά όπως μεταδίδεται –χωρίς να δίνονται οι απαραίτητες διευκρινίσεις – «γίνονται χωριστά».
Οι «μικροί πόλεμοι» ανάμεσα στους δύο αντιπάλους επαναλαμβάνονται επί χρόνια με θύματα κυρίως τους άμαχους Παλαιστίνιους που ζουν σε μία από τις πλέον πυκνοκατοικημένες περιοχές στον πλανήτη, τη Γάζα.
Η τραγωδία που προκλήθηκε από τις ισραηλινές πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα σημειώνεται καθώς επικρατεί ένα ιδιαίτερα εκρηκτικό περιβάλλον στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Κάτι που καθιστά εξαιρετικά ευνοϊκή την ατμόσφαιρα επέκτασης των εχθροπραξιών και γενικότερης ανάφλεξης.
Η Λωρίδα της Γάζας στριμωγμένο σάντουιτς ανάμεσα σε Ισραήλ και Αίγυπτο, αποτελεί το θέατρο πολέμου στο χρονίζον παλαιστινιακό πρόβλημα.
Το Ισραήλ είχε καταλάβει την Γάζα στον πόλεμο του 1967 για να αποσύρει τα στρατεύματά του απ΄εκεί καταστρέφοντας τους οικισμούς των ισραηλινών εποίκων, μόλις το 2005.
Ως σήμερα όμως ασκεί απόλυτο έλεγχο στα σύνορα της Γάζας, κρατώντας την αποκλεισμένη, από στεριά αέρα και θάλασσα, με την πρόφαση της αποφυγής ανεφοδιασμού με πολεμοφόδια της οργάνωσης Χαμάς, η οποία έχει εκλεγεί για την διακυβέρνηση της περιοχής. Η Αίγυπτος, συμμετέχει στον αποκλεισμό των νοτίων συνόρων της Γάζας.
Στον αποκλεισμό της θαλάσσιας πρόσβασης, συμμετέχουν και πολεμικά σκάφη ευρωπαϊκών δυνάμεων, οι οποίες όπως και οι ΗΠΑ θεωρούν την Χαμάς «τρομοκρατική οργάνωση», επειδή «δεν αναγνωρίζει» το κράτος του Ισραήλ.
Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της Χαμάς, αυτό οφείλεται στην συνεχιζόμενη ισραηλινή κατοχή της δυτικής Όχθης και της ανατολικής Ιερουσαλήμ.
Όπως με την πανίσχυρη πολεμική μηχανή του το Ισραήλ υπεραμύνεται της «ασφάλειάς των ισραηλινών πολιτών», πραγματοποιώντας βομβαρδισμούς, αεροπορικές επιδρομές και στρατιωτικές εισβολές στη Γάζα, το ίδιο επιχείρημα επικαλείται και η Χαμάς χρησιμοποιώντας ρουκέτες, που προκαλούν μηδαμινές ζημίες, σε σύγκριση με τις τρομαχτικές καταστροφές που έχουν προκαλέσει οι Ισραηλινοί στη Γάζα. Όχι μόνο σε υποδομές αλλά και χιλιάδες κατοικίες.
TA AΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ
H εγκαθίδρυση μιας διαρκούς και σταθερής ειρήνης είναι το ζητούμενο στη Λωρίδα της Γάζας. Για να γίνει αυτό Ισραήλ και Χαμάς θέτουν προϋποθέσεις, οι οποίες όμως θα πρέπει να μην οδηγούν σε απώλεια του γοήτρου τους.
Η πολιτική ηγεσία της Χαμάς, θα σταματήσει να μάχεται, όταν τερματιστεί ο ασφυκτικός αποκλεισμός της Γάζας και θα συμφωνήσει σε διαρκή κατάπαυση του πυρός, όταν το Ισραήλ …
# σταματήσει «τις εχθροπραξίες» στη Δυτική Όχθη, την Ιερουσαλήμ και τη Γάζα
# εφαρμόσει τους όρους της κατάπαυσης του πυρός του 2012
# σταματήσει τις προσπάθειες υπονόμευσης της παλαιστινιακής κυβέρνησης ενότητας που προσφάτως σχηματίστηκε, και
# απελευθερώσει τους φυλακισμένους που είχαν ανταλλαγεί με τον αιχμάλωτο ισραηλινό στρατιώτη το 2011 και πρόσφατα συνελήφθησαν και πάλι.
Το Ισραήλ θέλει να αφοπλισθούν οι Ταξιαρχίες Κασάμ, (η ένοπληπτέρυγα της Χαμάς). Αλλά είναι δύσκολο να προσδιορισθεί κατά πόσο διαθέτει η Χαμάς ικανή επιρροή στις Ταξιαρχίες Κασάμ και σε άλλες ακραίες ένοπλες δυνάμεις στη Λωρίδα της Γάζας; Επειδή σε περιόδους ένοπλων συγκρούσεων, ενισχύεται η επιρροή της ένοπλης πτέρυγας σε σχέση με την πολιτική ηγεσία.
Γεγονός παραμένει πως ο αποκλεισμός της Γάζας και η φτώχεια που συνεπάγεται, αποτελούν γόνιμο έδαφος για να ριζώσουν η βία και οι ριζοσπαστικές δυνάμεις.
Πριν τον αποκλεισμό υπήρχαν μικρές επιχειρήσεις που έστελναν την παραγωγή τους σε περιφερειακές αγορές και στη Δυτική Όχθη. Με τον αποκλεισμό όλα αυτά καταστράφηκαν. Έτσι οι κάτοικοι εξαρτώνται από χορηγούς και τη Χαμάς.
Οι παλαιστίνιοι πρόσφυγες που κατέφυγαν στη Γάζα, αποτελούν συνεχή υπενθύμιση της ανίερης συμμαχίας του ρατσισμού και του αποικιοκρατικού επεκτατισμού του ισραηλινού κράτους.