Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

        Εφιαλτική επιστροφή 

          των «εξαφανίσεων» 
     τύπου δεκαετίας του ‘90
  Οι «μαύρες ημέρες» της Τουρκίας που θυμίζουν πολύ όσα συνέβαιναν στην δεκαετία του ’90 επιστρέφουν, καθώς ήδη έχουν διαπιστωθεί περίεργες εξαφανίσεις ανδρών, κάτω από ύποπτες συνθήκες, (τέσσερις μόνον στην Άγκυρα), από τον περασμένο Μάρτιο.
  Το γεγονός έχει αναστατώσει όσους βλέπουν να κατρακυλά και πάλι η Τουρκία σε αυταρχικές συνθήκες διακυβέρνησης, χωρίς ωστόσο ακόμη να υπάρξουν καταγγελίες για ανθρωποκτονίες «κάτω από ύποπτες συνθήκες», όπως συνέβαινε στο παρελθόν, όταν τότε (και πάλι το κουρδικό) ήταν στο στόχαστρο των τουρκικών αρχών. Τώρα έχει προστεθεί η συνωμοσία των «Γκιουλενιστών» εναντίον του Ερντογάν.
 Ο Önder Asan (αριστερά), απήχθη και κρατήθηκε μυστικά επί 42 ημέρες έχοντας υποστεί βασανιστήρια. Ο Cemil Koçak (κέντρο)πρώην δημόσιος υπάλληλος, απήχθη μπροστά στα μάτια του 8χρονου γιου του. Ο Mustafa Özben (δεξιά), πρώην δάσκαλος και δικηγόρος απήχθη κάτω από παρόμοιες συνθήκες. Το παρατηρητήριο Human Rights Watch ελέγχει άλλες πέντε παρόμοιες περιπτώσεις εξαφανίσεων με τη συμμετοχή τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας.Όπως αποκαλύπτει η ιστοσελίδα «al-monitor.com», τα πράγματα έχουν αλλάξει μια και έχει προκληθεί ενδιαφέρον από το παρατηρητήριο «Human Rights Watch» που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και έχει απαιτήσει από τις τουρκικές αρχές να διερευνήσουν τις υποθέσεις των «εξαφανίσεων» Τούρκων πολιτών.
  Με επιστολή του προς τον τούρκο υπουργό Δικαιοσύνης Abdulhamit Gül, ο εκτελεστικός διευθυντής της Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας για την Human Rights Watch (HRW),  ζητεί «να διαβεβαιώσει την επείγουσα και αποτελεσματική έρευνα για την απαγωγή και την πιθανή βεβιασμένη εξαφάνιση τουλάχιστον τεσσάρων ανδρών στην Άγκυρα από το Μάρτιο του 2017».
  Στην επιστολή αναφέρεται πως ένας από τους «εξαφανισθέντες επι 42 ημέρες», ο Önder Asan βρέθηκε τελικά να είναι έγκλειστος στις φυλακές τύπου «Τ» Balıkesir Burhaniye. Τι έχουν γίνει οι άλλοι τρεις παραμένει άγνωστο.(*)
  Όπως περιέγραψε αυτόπτης μάρτυρας είδε κάποιους άνδρες με πολιτικά που είπαν πως είναι αστυνομικοί, να υποχρεώνουν τον πρώην δάσκαλο Onder Asan τον Απρίλιο, να βγει με τη βία από ταξί και να τον επιβιβάζουν σε φορτηγάκι.
  Η οικογένειά του τελικά πληροφορήθηκε την τύχη του μετά από τηλεφώνημα αστυνομικού. Από τότε παραμένει φυλακισμένος περιμένοντας να δικαστεί με την κατηγορία της «συμμετοχής στην τρομοκρατική οργάνωση του Φετουλά Γκιουλέν» (του αυτοεξόριστου ιμάμη στην Πενσυλβένια των ΗΠΑ στον οποίο αποδίδεται η πατρότητα του αποτυχόντος πραξικοπήματος του περασμένου χρόνου). 
«Έχουμε βάσιμες υποψίες που μας κάνουν να πιστεύουμε πως κυβερνητικοί πράκτορες με την βία εξαφανίζουν τους αγνοούμενους», δήλωσε ο Hugh Williamso διευθυντικός στέλεχος της ΗRW. 
  Η Emine Ozben, σύζυγος ενός από τους εξαφανισθέντες, είπε πως έχει να τον δει από τις 9 Αυγούστου όταν έφυγε από την κατοικία τους για ν΄ αγοράσει ψωμί και ουδέποτε επέστρεψε. Ομάδα μαθητριών του τον είδαν «να τον απομακρύνουν κάποιοι άνδρες». 
  «Ειδοποιήσαμε στην γραμμή επείγουσας επικοινωνίας με την αστυνομία για το περιστατικό αλλά μάταια», είπε η Οζντέν στο BBC, που ερώτησε και τις μάρτυρες γιατί δεν επενέβησαν. Της απάντησαν ότι «ένας από τους άνδρες εκείνους, που φορούσε μάσκα του σκι τους «είχε κάνει με το δάκτυλο απειλητική χειρονομία» και φοβήθηκαν. Η Οζντέν ξέσπασε σε λυγμούς  λέγοντας ότι «το μόνο που εύχεται είναι ο σύζυγός της να είναι ζωντανός και να βρίσκεται με τους δεκάδες χιλιάδες συλληφθέντες» ως έχοντες σχέση με τον Γκιουλέν.
  Η τουρκική κυβέρνηση δεν έχει δώσει επαρκείς απαντήσεις σε ατομικά αιτήματα από βουλευτές της αντιπολίτευσης που απαιτούν πληροφορίες για τους εξαφανισθέντες.
  Η «εξαφάνιση» σημαίνει πως κάποιο άτομο έχει συλληφθεί  ή αποστερείται της ελευθερίας του για οποιουσδήποτε λόγους, από τις τουρκικές αρχές, χωρίς οι οικείοι του να ειδοποιούνται και οι αρχές να αρνούνται πώς να δίνουν πληροφορίες για την τύχη τους. Κάτι που δεν επιτρέπει και οποιαδήποτε νομική προστασία στον εξαφανισθέντα.
  Ένας πέμπτος άνδρας που θεωρείται εξαφανισμένος και ερευνάται από την Human Rights Watch, αγνοείται επίσης από τον Μάρτιο και είχε επισημανθεί από τις κάμερες ασφαλείας σε σταθμό του μετρό στην Άγκυρα.
  Επιπλέον η Human Rights Watch εξετάζει και αριθμό άλλων καταγγελιών για εξαφάνιση ατόμων στην Τουρκία, αλλά δεν διαθέτει πολλές λεπτομέρειες για το τι ακριβώς έχει συμβεί. 
 Αστυνομικοί συλλαμβάνουν διαδηλώτρια που συμμετείχε σε διαμαρτυρία για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων λόγω των εκτάκτων μέτρων, στις 17 Ιουλίου στο Ντιγιάρμπακιρ  (photo REUTERS).
  Η Τουρκία έχει ιστορικό «βεβιασμένων εξαφανίσεων» από τις δυνάμεις ασφαλείας κυρίως στην περίοδο της δεκαετίας του 1990.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε λάβει σειρά αποφάσεων καταδικάζοντας την Τουρκία για παραβιάσεις των ελευθεριών και ασφάλειας των πολιτών, οι περισσότεροι εκείνη την εποχή ήταν κουρδικής καταγωγτής. 
 Η διακυβέρνηση του προέδρου Ερντογάν, έχει επανειλημμένα διακηρύξει πως δεν ανέχεται τα βασανιστήρια και υποστήριζε πως εξασφαλίζει τα δικαιώματα των συλληφθέντων. Όλα αυτά όμως δεν εφαρμόζονται ιδιαίτερα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και τον απηνή διωγμό των πολιτικών αντιπάλων του Ερντογά, που χαρακτηρίζονται συλλήβδην «ύποπτοι συνεργασίας με την τρομοκρατική οργάνωση FETO»  που φέρεται να έχει ιδρύσει ο Φετουλά Γκιουλέν.
Στο στόχαστρο και ο τουρκικός Τύπος
 Οι διωκόμενοι Τούρκοι δημοαιογράφοι Aslı Erdoğan, Ahmet Altan, Kadri Gürsel, Necmiye Alpay- Erdem Gül, Ceyda Karan, Can Dündar, Hatice Kamer- Refik Tekin, Hanım Büşra Erdal, Nedim Oruç, Nazlı Ilıcak
  Καταγγελία 69 σελίδων με τίτλο «Φιμώνουν τα τουρκικά Μέσα με κυβερνητική απόφαση» έχει συντάξει η Human Rights Watch για τον διωγμό που έχει εξαπολύσει το καθεστώς Ερντογάν εναντίον των επικριτικών δημοσιογράφων τους οποίους στέλνει στη δικαιοσύνη με κατηγορίες «συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση» ή «συνωμοσία για την κατάλυση του κράτους».
  Είναι πλέον ασφυκτικός ο εναγκαλισμός των τουρκικών Μέσων από την κυβερνητική προπαγάνδα και ο εξαναγκασμός των διευθύνσεων ΜΜΕ να απολύουν τους μη αρεστούς στο καθεστώς δημοσιογράφους.
Σε αντίθετη περίπτωση επιβάλλονται μεγάλα χρηματικά πρόστιμα και κλείνουν μη αρεστοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί.
Στην έκθεση αναφέρεται πως 148 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι σε Μέσα βρίσκονται στις φυλακές και 169 Μέσα και άλλα έντυπα έκλεισαν μετά την επιβολή των εκτάκτων μέτρων πέρυσι. 
Στόχος των αρχών οι υπέρμαχοι ανθρωπίνων δικαιωμάτων
  Πρόσφατα οι τουρκικές αρχές πραγματοποίησαν συλλήψεις 43 υπερασπιστών των ανθρώπινων δικαιωμάτων οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την τύχη δύο συλληφθέντων που πραγματοποιούν απεργία πείνας. 
  Στις 5 Ιουλίου η αστυνομία εισέβαλε σε ξενοδοχείο στην ακτή κοντά στην Κωνσταντινούπολη, κατά την διάρκεια σεμιναρίου και συνέλαβαν δέκα άτομα κι ανάμεσά τους την Idil Eser, διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας Τουρκίας.
 Στις 10 Ιουλίου η αστυνομία συνέλαβε 42 πανεπιστημιακούς κι ανάμεσά τους τον Koray Caliskan, πρώην σύμβουλο του κόμματος της Κεμαλικής αντιπολίτευσης (CHP) ο οποίος τελικά υποχρεώθηκε σε κατ΄οίκον περιορισμό.
--- 
 (*) Letter from Human Rights Watch to Minister Gül
Mr Abdulhamit Gül
Minister of Justice
Ministry of Justice
Ankara  
 Dear Minister Gül,
Human Rights Watch is writing to ask you to ensure the urgent and effective investigation of the abduction and possible enforced disappearances of at least four men in Ankara since March 2017. One of the men, is now known to be in official detention (in Balıkesir Burhaniye T-type prison), but was unaccounted for 42 days after his abduction. The whereabouts of the other three are still unknown (…)
Yours faithfully,
Hugh Williamson
Executive Director
Europe and Central Asia Division
Human Rights Watch 
Subscribe in a reader Facebook page Follow me