Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

Τί πρέπει να αλλάξει στο σύστημα 

   που συνθλίβει τις νέες γενιές
  του Στάθη Καγιαλέ
 Όλες αυτές τις ώρες χαράς για τα παιδιά που πέρασαν στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, το μυαλό μας και η αγωνία μας είναι στραμμένη σε κείνα που έμειναν εκτός, εξαιτίας ενός ελεεινού συστήματος, αυτό των Πανελλαδικών εξετάσεων «αποκλεισμού» τους.
  Οι Πανελλαδικές εξετάσεις, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, είναι αυτό ακριβώς. Και όχι εισαγωγικές εξετάσεις.
 Ο θεσμός των εξετάσεων στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, είναι άκρως αντίθετος στις συνταγματικές αρχές που ορίζουν ρητά, ότι δικαίωμα στην εκπαίδευση, όπως και στην εργασία, έχουν όλοι οι πολίτες.
  Αυτό σημαίνει ότι το κράτος που σέβεται τις δημοκρατικές αρχές και τον πολίτη, δεν πρέπει να βάζει κανένα φραγμό στη βούληση και την ευκαιρία κάθε παιδιού, ενήλικα, υπερήλικα να αναζητήσει όποτε και όταν το κρίνει ο ίδιος, να έχει πρόσβαση στο ή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ της επιλογής του. Παράλληλα έχει την υποχρέωση να παρέχει υψηλού επιπέδου μόρφωση και όχι απλώς να υπογράφει πτυχία. Πρόσβαση λοιπόν ελεύθερη σε όλους, πτυχίο μόνο στους ικανούς.
Η κατάργηση των εξετάσεων, βέβαια, θα πρέπει να συνοδευτεί και από κάποιες άλλες τομές, που θα αναλυθούν σε επόμενο άρθρο, όπως η κατάργηση των αναβολών στράτευσης λόγω σπουδών. Έτσι δεν θα γίνει εργαλείο – μέσο αποφυγής στράτευσης, αλλά οι σπουδές θα παραμείνουν στόχος αποκλειστικά για όσους θέλουν να αναζητήσουν εφόδια για την επαγγελματική τους καριέρα ή για κείνους που απλώς θέλουν να διευρύνουν – καλλιεργήσουν το πνεύμα τους σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα.
  Για να επιτευχθεί η συνταγματικά επιταγή για ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια, απαιτείται η κατάργηση των εξετάσεων αποκλεισμού των λεγόμενων «υποψηφίων», που στην πράξη κρίνονται για δεύτερη φορά μετά από την  απόκτηση του απολυτηρίου λυκείου, για την επάρκεια των γνώσεων που έχουν ήδη αποκτήσει και κατοχυρώσει με τον τίτλο του απολυτηρίου. Ουσιαστικά αυτές οι εξετάσεις γενικά, αλλά και με τη συγκεκριμένη μορφή τους, στην πράξη καταργούν την ισχύ του απολυτήριου τίτλου!
Επιπλέον, για αυτούς που εισάγονται στα πανεπιστήμια, η αγωνία παρατείνεται κατά το χρόνο διάρκειας των σπουδών. Μετά αρχίζουν τα δύσκολα και ρίχνονται στο… λιοντάρι που λέγεται κοινώς, «αγορά εργασίας». Για τους αποτυχόντες η ζωή δείχνει το σκληρό της πρόσωπο, αμέσως μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
  Το ανίκανο κράτος, έχει μάθει να συνδέει τα πτυχία και διπλώματα με την αγορά εργασίας, αυτή που δεν μπορεί να εξασφαλίσει λόγω των πολιτικών επιλογών των εκάστοτε κυβερνήσεων. Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι το επίπεδο της εκπαίδευσης που παρέχεται, είναι κατώτερο των περιστάσεων, των απαιτήσεων και της εποχής. Είναι παράλληλα εγκληματικό για όλους εκείνους, που μπορούν να αρκεστούν στο γνωστικό επίπεδο που πιστοποιεί ένα πτυχίο ή δίπλωμα, χωρίς να ζητούν επαγγελματική αποκατάσταση -σταδιοδρομία.
  Το πανεπιστήμιο έχει, δηλαδή, μεταβληθεί σε προθάλαμος εξόδου στην εργασία ή ανεργία και έτσι έχει χάσει την ουσία των σπουδών, που στόχος του πρέπει να είναι η καλλιέργεια του πνεύματος, των γραμμάτων και των τεχνών, της έρευνας και η τεχνολογική πρόοδος.
  Όλοι εκείνοι που υπερασπίζονται τις «άναρχες» αρχές της ελεύθερης οικονομίας, ας μας πουν γιατί θα είχαν πρόβλημα να καταργηθεί το σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, αφού σε τελική ανάλυση η ίδια η αγορά εργασίας θα ρύθμιζε «δικαιολογίες» του τύπου «υπεράριθμοι επιστήμονες» ή «υπερπροσφορά ζήτησης εργασίας». Μάλλον θα τους βόλευε, γιατί κατά μία έννοια, η μεγάλη ζήτηση εργασίας θα μείωνε τις αμοιβές. Αλλά φοβούνται μάλλον, αυτό που λέμε κοινωνικό κράτος, το οποίο διαλύουν καθημερινά για να βγάλουν κέρδη από της μύγας το ξύγκι.
  Το κοινωνικό κράτος που εξαφανίζουν οι πολιτικές τους, θα μπορούσε με παρεμβάσεις στην οικονομία και στις δομές του δημόσιου – ιδιωτικού τομέα, να βρει τις ισορροπίες που θα ενίσχυαν τα δικαιώματα του πολίτη και το μέγιστο όφελος της οικονομίας. Μιας οικονομίας, που για να δουλεύει προς όφελος του πολίτη και της ανάπτυξης, θα μπορούσε να μην είναι ανταγωνιστική, αλλά να καθορίζεται με όρους προσήλωσης στην ποιότητα ζωής και στην καινοτομία για ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες.
  Αυτοί που κυβερνούν, δεν θέλουν να ανοίξουν τα πανεπιστήμια τις πύλες τους σε όλους, γιατί τρέμουν ότι όταν ο λαός αποκτήσει τις γνώσεις των κλειδοκρατόρων της εξουσίας, δεν θα μπορούν να μας πουλάνε και να μας αγοράζουν και μάλιστα με την ψήφο μας δεδηλωμένη. Το σύστημα έχει βέβαια, τους δικούς τους επιστήμονες και ειδικούς, που σπουδαγμένοι στα «τουβλοποιεία» κλασικών – πολιτικών – οικονομικών σπουδών της χώρας του «Αμέρικαν Ντριμ» και άλλων ευρωπαϊκών δορυφορικών και μή «ιδρυμάτων», έχουν γίνει οι ίδιοι γρανάζια της παγκοσμιοποιημένης πολιτικο-οικονομικής απάτης, υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα τους σε βάρος των ανεκπαίδευτων μαζών.
Χωρίς παραγωγικό ιστό και υποδομές, ένα κράτος – άδειο σακί από ιδανικά και κοινωνικές ευαισθησίες, μοιραία γίνεται βορά διεθνών κερδοσκόπων και αρπακτικών και γενικού ξεπουλήματος. Σε μια τέτοια κατάσταση, στα θύματα σωρεύονται και οι χιλιάδες νέοι πτυχιούχοι, που φεύγουν, αναζητώντας μέλλον στα ξένα. Υπάρχουν και εκείνα τα παιδιά, που κάθε χρόνο αναζητούν μόρφωση σε ξένες χώρες, οι οποίες πλουτίζουν από αυτό το ιδιότυπο εμπόριο ανικανότητας της Ελλάδας να διαχειριστεί το έμψυχο δυναμικό της και τα νιάτα, υποθηκεύοντας ολοσχερώς το μέλλον της.
Παλέψτε και σεις για τα παιδιά σας, τα γεννημένα και αγέννητα, για πάρουμε πίσω το μέλλον τους που το στερούν, γενιές τώρα
 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Σε αυτές τις λίγες γραμμές καταδεικνύεται περίτρανα η αποτυχία της χώρας μας να αξιολογήσει, να προκρίνει και να δώσει σε ένα ακόμη παιδί (όπως και σε αναρίθμητα άλλα), την ευκαιρία να σπουδάσει στον τόπο του. Αυτόν που σταυρώνουν καθημερινά τα «πεφωτισμένα» μυαλά όλων εκείνων που με τις πολιτικές τους οδηγούν τη χώρα στο πουθενά και στο σκοτάδι.
 
Subscribe in a reader Facebook page Follow me