Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

          Η Μάχη που άλλαξε 

        τον ρουν της Ιστορίας
Το μνημείο της «Μητέρας-Πατρίδας». Από τη βάση του λόφου, στο μνημείο οδηγούν 200 σκαλοπάτια - όσες και οι μέρες της θρυλικής μάχης. 
 
Η  μάχη του Στάλινγκραντ θεωρήθηκε η μάχη που έκρινε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πόλη σήμερα ονομάζεται Βολγκογκράντ ωστόσο οι μνήμες τη σημαδεύουν. 
  Το χιόνι πέφτει πυκνό και ο παγωμένος αέρας δυσκολεύει την αναπνοή. Η ησυχία στο νεκροταφείο του πάλαι ποτέ Στάλινγκραντ διακόπτεται μόνο από το βηματισμό των Ρώσων στρατιωτών που αλλάζουν φρουρά.
  Το τεράστιο μνημείο με την επωνυμία «Μητέρα Πατρίδα» δεν μπορεί κάποιος να το προσπεράσει χωρίς να το προσέξει. 
  Στέκεται εκεί για να θυμίζει ένα από τα πιο δραματικά κεφάλαια του Β‘ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπενθυμίζει τη συνθηκολόγηση της ναζιστικής 6ης Στρατιάς υπό τον στρατηγό Φρίντριχ Πάουλους και το τέλος της πολιορκίας της σοβιετικής πόλης πριν από 75 χρόνια.
  Η Ρωσία γιορτάζει τη νίκη επί των ναζιστικών δυνάμεων στο σημερινό Βόλγκογκραντ (κάποτε Στάλινγκραντ προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν) με πυροτεχνήματα, σόου με λέιζερ και 75 τεθωρακισμένα τα οποία παρέλασαν κατά μήκος του κύριου δρόμου της πόλης.
 Γερμανοί στρατιώτες στο Στάλινγκραντ, Οκτώβριος του 1942.
Η Βέρμαχτ προσπαθούσε για εφτά περίπου μήνες να κατακτήσει την πόλη. 
Τον χειμώνα του 1942/43 300.000 Γερμανοί πολιορκητές περικυκλώθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό. Αλλά, η νίκη των Σοβιετικών θεωρείται το σημείο καμπής του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. 700.000 στρατιώτες και άμαχοι είναι ο δραματικός απολογισμός.
  Για τον Χίτλερ, το Στάλινγκραντ ήταν σημαντικό διότι ήταν βιομηχανική πόλη που διέθετε πετρέλαια και η κατάληψή της θα του έδινε τη δυνατότητα να συνεχίσει τον πόλεμο.
  Το μουσείο του Στάλινγκραντ ένα από τα πιο δημοφιλή στη Ρωσία
  Σήμερα η εικόνα στο Βόλγκογκραντ είναι πολύ διαφορετική. Οι άνθρωποι κάνουν ξέγνοιαστοι βόλτες στον κεντρικό δρόμο και ο κόσμος ανυπομονεί για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου που θα γίνει το καλοκαίρι και σε αυτή τη ρωσική πόλη. 
Ωστόσο οι μνήμες είναι παρούσες. «Η πόλη θα είναι για πάντα συνδεδεμένη με τον πόλεμο» λέει ο Αλεξέι Βασίν, διευθυντής του μουσείου Στάλινγκραντ.  
  Το μουσείο ανήκει σε αυτά με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στη Ρωσία. Το 2017 πάνω από δυο εκατομμύρια άνθρωποι επισκέφθηκαν το μουσείο δίπλα στον ποταμό Βόλγα. Όπλα εποχής, στολές και τεράστιοι πίνακες με τους ήρωες φιγουράρουν στους τοίχους. Οι μάχες είναι με ακρίβεια καταγεγραμμένες και σύντομα φιλμάκια παρουσιάζουν τη φρίκη και τον τρόμο του πολέμου, την πόλη που τυλίχτηκε στις φλόγες.
  Σχεδόν ξεχασμένο μοιάζει το νεκροταφείο Ροσόσκα, 40 χλμ μακριά από το Βόλγκογκραντ. Σε αυτό δεν είναι θαμμένοι μόνο στρατιώτες της Βέρμαχτ αλλά και του Κόκκινου Στρατού.
  Περισσότεροι από 61.000 Γερμανοί στρατιώτες βρίσκονται στο νεκροταφείο Ροσόσκα. Εδώ και 25 χρόνια η γερμανική «Οργάνωση μέριμνας για τους τάφους των πεσόντων» αναζητά ακόμα σε συνεργασία με τις ρωσικές αρχές τα οστά στρατιωτών που πολέμησαν στο παγωμένο Στάλινγκραντ.  
   Οι μάχες στο Στάλινγκραντ έχουν μείνει στην ιστορία, ως οι αιματηρότερες και καταστροφικότερες και είχαν διαρκέσει από τον Αύγουστο του 1942, με την ναζιστική εισβολή ως το Φεβρουάριο του 1943. Υπολογίζετααι πως σκοτώθηκαν πλέον του ενός εκατομμυρίου.
 Η Βέρμαχτ βομβαρδίζει το Στάλινγκραντ το Σεπτέμβριο του 1942
  Οι οδομαχίες στην πόλη, ανάμεσα στα ερειπωμένα κτίρια από τους συνεχείς βομβαρδισμούς, είχαν τότε ονομασθεί «πόλεμος ποντικών», από τους Ναζί, καθώς μαινόταν και πόλεμος ανάμεσα σε ελεύθερους σκοπευτές, εκτός από τις μάχες σώμα με σώμα με ξιφολόγχες.
  Για τη Σοβιετική Ένωση, υπήρχε συνεχής αναπλήρωση των απωλειών, αλλά οι ναζιστικές δυνάμεις υποχρεώνονταν να ανανεώνουν με μία μεραρχία κάθε Σαββατοκύριακο τις απώλειές τους, σύμφωνα με στοιχεία της 6ης Στρατιάς. 
   Η επίθεση εναντίον του Στάλινγκραντ σήμανε με την «Επιχείρηση Blau», που είχε για στόχο να φτάσουν οι γερμανικές δυνάμεις στον πολύτιμο για τα ενεργειακά κοιτάσματα Καύκασο.
  Η εντολή του Στάλιν όμως «ούτε βήμα πίσω», δημιούργησε κάποια άλλη λογική στην εξέλιξη των μαχών.
   Αποφασιστικό ρόλο στην εξέλιξη της μάχης υπήρξε το σχέδιο του στρατηγού Ζούκοφ για την περικύκλωση των εξασθενημένων ναζιστικών στρατιωτών. Αυτή ήταν και η πρώτη και πιο εντυπωσιακή ήττα για την Βέρμαχτ, από την αρχή του πολέμου.
Σε σύγκριση, στην μάχη του Ελ Αλαμέιν, οι απώλειες ήταν δέκα φορές μικρότερες.
 
  Μετά τις μεγάλες απώλειες που είχε πριν 18 μόλις μήνες, ο Κόκκινος Στρατός είχε την ευκαιρία να αποδείξει ανωτερότητα εναντίον των εισβολέων επιδεικνύοντας αντοχή και τακτική που θα τον οδηγήσει στην τελική νίκη.
 Η νίκη του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ υπήρξε και μεγάλη ανακούφιση για τους  τότε υπόδουλους λαούς στη ναζιστική λαίλαπα.
    Αντίθετα προκάλεσε σόκ και ανησυχία στον γερμανικό λαό που είχε παρασυρθεί από τις ως τότε θριαμβολογίες του Αδόλφου Χίτλερ.
 Η πόλη με τα δύο ονόματα
 
Το δημοτικό συμβούλιο του Βόλγκογκραντ επιτρέπει την μετονομασία της πόλης σε Στάλινγκραντ οκτώ ημέρες τον χρόνο:
 
# Στις 2 Φεβρουαρίου, επέτειο της νίκης της ιστορικής μάχης
# Την 9η Μαΐου που όλη η Ευρώπη γιορτάζει τη νίκη εναντίον του ναζισμού
# Στις 22 Ιουνίου, επέτειο της εισβολής των ναζιστικών στρατευμάτων στην ΕΣΣΔ
# Την 23η Αυγούστου ημέρα μνήμης για την εκατόμβη των κατοίκων του Στάλινγκραντ από τον βομβαρδισμό της Λουφτβάφε
# Στις 2 Σεπτεμβρίου - τιμώντας τον τερματισμό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου - με την παράδοση της Ιαπωνίας και
# στις 19 Νοεμβρίου, τιμώντας την έναρξη της επιχείρησης ΟΥΡΑΝΟΣ, που παγίδεψε τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους στις συνοικίες που είχαν καταλάβει στο Στάλινγκραντ.
Όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων χρόνων, πάντα υπάρχει η κρυφή ελπίδα να εορτάσουν και την εκ νέου μετονομασία της πόλης τους σε Στάλινγκραντ.
 
Το γραφείο του τοπικού κυβερνήτη «κατακλύζεται», όπως λέει ο ίδιος, «από επιστολές με τις οποίες ζητούν να ξαναπάρει η πόλη το ιστορικό της όνομα».
 
Η πόλη ονομαζόταν αρχικά Τσαρίτσιν και υιοθέτησε το όνομα του Στάλιν στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, από το 1924 έως το 1953. Μετονομάστηκε όμως σε Βόλγκογκραντ στο πλαίσιο της «αποσταλινοποίησης», που εφήρμοσε ο Χρουτσόφ. 
  «Υπάρχει η ιστορία, υπάρχει η πραγματικότητα, υπάρχει η μνήμη των πατεράδων και των παππούδων μας που υπερασπίστηκαν αυτήν την πόλη και πολέμησαν στο όνομα του Στάλιν» λέει ο ηγέτης του σύγχρονου Κομμουνιστικού Κόμματος, Γενάντι Ζιουγκάνοβ, που υποστηρίζει διακαώς την πρωτοβουλία των τοπικών αρχών.
«Ο Στάλιν ήταν επικεφαλής της χώρας για σχεδόν 30 χρόνια. Υπήρχαν λάθη, υπήρχαν παραβιάσεις του νόμου, αλλά υπήρχαν επίσης και μεγάλες νίκες... Ας είμαστε ακριβείς με την ιστορία» σημειώνει.
  Επίσης στην Ρωσία, αμέσως μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, ο νεόκοπος καπιταλιστής Μπορίς Γιέλτσιν είχε σπεύσει να αποδώσει στο Λένινγκραντ την παλιά αυτοκρατορική του ονομασία: Αγία Πετρούπολη.
 
(Sputnik - Deutsche Welle)
Subscribe in a reader Facebook page Follow me