Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

    Οι ψεύτες και η επικείμενη σφαγή του Ιράκ

 

                                                     Του Αριστείδη Τερζή

 

            Αξίζει να θυμηθούμε την ρήση του αείμνηστου Αμερικανού δημοσιογράφου I.F.Stone: «κάθε κυβέρνηση κινείται από ψεύτες και τίποτε από ότι λένε δεν πρέπει να το πιστεύουμε». Συχνά υπενθύμιζε  στους φοιτητές της δημοσιογραφίας, αν δεν συγκρατήσουν τίποτα άλλο από τη διάλεξη να θυμούνται δύο λέξεις: «οι κυβερνήσεις ψεύδονται». Ο Stone έφτασε σε αυτό το συμπέρασμα διαβάζοντας προσεκτικά, δημόσια έγγραφα και συγκρίνοντας επί δεκαετίες αυτά που λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες για δημόσια κατανάλωση με αυτά που λένε μεταξύ τους. Δεν είχε πρόσβαση ούτε στην FBI ούτε στην CIA ούτε σε «αποκλειστικές» πληροφορίες, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά ότι δεν χρειάζεται να είσαι ιχθυολόγος για να ξέρεις πότε το ψάρι βρωμάει. Στο ίδιο συμπέρασμα βέβαια μπορούμε να φτάσουμε και με έναν απλό  λογικό συλλογισμό. Για να ισχύσει η ρήση του Stone πρέπει να ικανοποιούνται δύο προϋποθέσεις : α) κύριο μέλημα της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης είναι να φροντίσει τα συμφέροντα της οικονομικής ελίτ και β) oι κυβερνήσεις αδυνατούν να πουν στους λαούς οτι αυτό είναι το κύριο μέλημά τους. Αν δέχεστε τις δύο προϋποθέσεις τότε ο Stone έχει δίκιο. (Για να ισχύσει το συμπέρασμα του Stone και για την Ελληνική κυβέρνηση χρειαζόμαστε και μια τρίτη προϋπόθεση, οτι γ) η Ελληνική κυβέρνηση είναι νεοφιλελεύθερη, για το οποίο προσωπικά δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Και για να αποφύγουμε κάθε παρεξήγηση, είμαι σίγουρος πως και η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση θα παίξει εξ ίσου άριστα τον ρόλο της ως το άλλο κωλομέρι του ίδιου πισινού).  Γι’ αυτό εξ άλλου  χρειάζονται και τους επικοινωνιολόγους τους, για να είναι τα ψεύδη τους πιο αποτελεσματικά και διότι θέλουν να πιστεύουν ότι το πρόβλημά τους δεν είναι οι αμαρτωλές πολιτικές, πράξεις και νόμοι αλλά η έλλειψη αποτελεσματικής επικοινωνίας (δηλαδή αποτελεσματικής συγκάλυψης των αμαρτιών).

 Τα ψεύδη, με τα οποία η Αγγλοαμερικανική προπαγάνδα προσπαθεί να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο πόλεμος είναι απαραίτητος, είναι δύσκολο να τα αποδείξεις (αν και οι ενδείξεις είναι συντριπτικές). Όμως τα ψεύδη της ίδιας προπαγανδιστικής μηχανής για τη σφαγή του Ιράκ το 1991 έχουν ερευνηθεί και αποδειχθεί και τα έχουν παραδεχθεί οι ίδιοι οι κατασκευαστές τους. Θα παραθέσουμε ένα μικρό δείγμα αυτής της βίας και νοθείας.

Οι ΗΠΑ αλλοίωσαν και παραποίησαν δορυφορικές φωτογραφίες για να πείσουν τη Σαουδική Αραβία ότι το Ιράκ είχε συγκεντρώσει 250.000 στρατό και 1.500 τανκς στα σύνορα για να εισβάλει στη Σαουδική Αραβία. Επρόκειτο περί απάτης, όμως ο πατέρας Μπους πήρε την άδεια να εγκαταστήσει την αμερικανική βάση στη Σαουδική Αραβία από όπου δεν πρόκειται να φύγει.  

Τον Οκτώβριο του 1990 (τον Αύγουστο το Ιράκ είχε εισβάλει στο Κουβέιτ) οι αμερικανοί πολίτες έβλεπαν και διάβαζαν συγκινημένοι αλλά και αγανακτισμένοι μια απίστευτη ιστορία να κάνει τον γύρο των ΜΜΕ. Ένα συμπαθητικό δεκαπεντάχρονο κοριτσάκι από το Κουβέιτ εμφανίστηκε στην Επιτροπή του Κογκρέσου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΕΚΑΔ) και κατέθεσε κλαίγοντας μία προσωπική  εμπειρία που έζησε σε ένα νοσοκομείο του Κουβέιτ. Η Nayirah (το επίθετό της, είπε η ΕΚΑΔ, ήταν εμπιστευτικό για να προστατευτεί από ιρακινά αντίποινα η οικογένειά της που βρίσκονταν ακόμα στο κατειλημμένο Κουβέιτ) διηγήθηκε : «ήμουν εθελόντρια νοσοκόμα στο νοσοκομείο Al Addan ... όπου είδα με τα ίδια μου τα μάτια οπλισμένους ιρακινούς στρατιώτες να μπαίνουν στο νοσοκομείο και να πηγαίνουν στο χώρο όπου βρίσκονταν τα πρόωρα μωρά, να παίρνουν τις θερμοκοιτίδες και να πετούν τα μωρά στο κρύο πάτωμα για να πεθάνουν» (John MacArthurSecond Front” 1992). Όπως είναι γνωστό η σφαγή του Ιράκ από τους λεβέντες της Αμερικής, Αγγλίας και Γαλλίας ξεκίνησε τρεις μήνες μετά (Γενάρης 1991). Σε αυτούς  τους μήνες η ιστορία της Nayirah, κατάλληλα διανθισμένη, επαναλήφθηκε εκατοντάδες φορές από τα ΜΜΕ, την αφηγήθηκε ο πρόεδρος Μπους, εμφανίστηκε σε συζητήσεις στο Κογκρέσο καθώς και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο MacArthur γράφει : «από όλες τις καταγγελίες εναντίον του Σαντάμ καμία δεν είχε τόση επίδραση στην αμερικανική κοινή γνώμη όσο η ιστορία των ιρακινών στρατιωτών να αφαιρούν 312 μωρά από τις θερμοκοιτίδες τους». Και τώρα η αλήθεια όπως ξεσκεπάστηκε μετά το τέλος του «πολέμου» :

  1. Η Nayirah είναι μέλος της βασιλικής οικογένειας του Κουβέιτ και κόρη του κουβετιανού πρέσβη στις ΗΠΑ ο οποίος ήταν παρών όταν η κόρη του κατέθετε την «μαρτυρία» της στην ΕΚΑΔ.
  2. Σε όλη τη διάρκεια της εισβολής και κατοχής του Κουβέιτ η Nayirah βρισκόταν στην Ουάσινγκτον.
  3. Η ΕΚΑΔ δεν είναι επίσημη επιτροπή του Κογκρέσου αλλά στήθηκε, για να ακούσει τις «μαρτυρίες», από τον Gary Hymel, αντιπρόεδρο της Hill and Knowlton (ΗΚ), μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες δημοσίων σχέσεων στον κόσμο. (Σημειώνουμε ότι η ψευδομαρτυρία ενώπιον επίσημης επιτροπής σημαίνει φυλακή, ενώπιον της ΕΚΑΔ είναι απλά ... καλές δημόσιες σχέσεις).
  4. Η Nayirah  είχε δασκαλευτεί για την ψευδή (όπως και η κουβετιανοί ανακριτές/ερευνητές επιβεβαίωσαν, πάντα βέβαια μετά το τέλος του «πολέμου») κατάθεσή της από την Lauri Fitz-Pegodo, επίσης αντιπρόεδρο της ΗΚ.
  5. Εννέα μέρες μετά την εισβολή του ιρακινού στρατού στο Κουβέιτ η κυβέρνηση του Εμίρη (από την εξορία της) συμφώνησε να χρηματοδοτήσει το συμβόλαιο με το οποίο η ΗΚ θα αναλάμβανε την καμπάνια επηρεασμού της αμερικανικής κοινής γνώμης υπέρ της «οργάνωσης βάσης» Πολίτες για ένα Ελεύθερο Κουβέιτ (ΠΕΚ), η οποία ήταν μια κλασική οργάνωση βιτρίνας που κύριος σκοπός της ήταν να συγκαλύψει την συμπαιγνία των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και Κουβέιτ. Στους επόμενους έξι μήνες (ως το τέλος του «πολέμου») η κυβέρνηση του Κουβέιτ διοχέτευσε 12 εκατ. δολάρια στην ΠΕΚ (ποσό που αποτελούσε το 98.5% του προϋπολογισμού αυτής της «οργάνωσης βάσης») εκ των οποίων τα 11 εκατ. δολάρια πήγαν στην ΗΚ ως αμοιβή για τις υπηρεσίες της.
  6. Ο Graig Fuller, διευθυντής της ΗΚ στην Ουάσινγκτον, ήταν ο προσωπάρχης του Μπους όταν αυτός ήταν αντιπρόεδρος και παρέμεινε στην εσωτερική κλίκα φίλων και συμβούλων όταν έγινε πρόεδρος. Κατά τα άλλα η αμερικανική κυβέρνηση δεν γνώριζε τίποτα για την απάτη.
  7. Ο Brend Scowcroft, ο σύμβουλος του Μπους για θέματα ασφαλείας, αφού παραδέχθηκε για την ιστορία της Nayirah ότι «ήταν χρήσιμη για την κινητοποίηση της κοινής γνώμης» δήλωσε χωρίς ντροπή «δεν γνωρίζαμε τότε ότι δεν ήταν αληθινή».
  8. Με την οριακή ασφάλεια των πέντε ψήφων η αμερικανική Γερουσία ψήφισε ΝΑΙ στον πόλεμο ενώ επτά Γερουσιαστές επικαλέστηκαν τη «φρικαλεότητα» των θερμοκοιτίδων για να ψηφίσουν ΝΑΙ.
  9. Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το οποίο πήρε την απόφαση 678 (11/1990) υπέρ της χρήσης «όλων των απαραίτητων μέσων» για να σταματήσει η κατάληψη του Κουβέιτ, η ΗΚ παρουσίασε «μάρτυρες» με ψεύτικα ονόματα, που αργότερα αποδείχθηκαν απατεώνες όπως τον χειρουργό Dr. Behbehani ο οποίος «είδε» με τα μάτια του την ταφή 40 βρεφών που είχαν πεταχτεί έξω από τις θερμοκοιτίδες (αργότερα ο «χειρουργός» παραδέχθηκε ότι ολόκληρη η ψευτοκατάθεσή του ήταν κατασκευασμένη). Η ΗΚ παρουσίασε επίσης γκροτέσκο φωτογραφίες από τις «θηριωδίες» των Ιρακινών με πτώματα χωρίς κεφάλια, χωρίς χέρια και με διάφορα αντικείμενα μπηγμένα στα κορμιά (αργότερα τα πτώματα αποδείχθηκαν κούκλες). Παρουσίασε βέβαια και την ιστορία της Nayirah.
  10. Στο ίδιο Συμβούλιο Ασφαλείας οι ΗΠΑ εξαγόρασαν την θετική ψήφο των φτωχών μελών Ζαϊρ, Αιθιοπία, Κολομβία, προσφέροντάς τους φτηνό πετρέλαιο και στρατιωτική βοήθεια. Η Υεμένη και η Κούβα έριξαν τις δύο αρνητικές ψήφους. Μετά την ψήφο της Υεμένης ο αμερικανός πρέσβης στον ΟΗΕ ακούστηκε από τα μεγάφωνα να λεει στον ομόλογό του από την Υεμένη «αυτή ήταν η πιο ακριβή ψήφος που έριξες ποτέ». Τρεις μέρες αργότερα οι ΗΠΑ σταμάτησαν ολόκληρο το πακέτο βοήθειας των 70 εκατ. δολαρίων προς την Υεμένη (Phyllis Bennis «Before and After» 2002).
  11. Η ΗΚ χειρίστηκε επίσης την καμπάνια «απολύμανσης» του καθεστώτος της Κίνας μετά τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν το 1989.
  12. Ο Gary Hymel (βλ. Νο.3) χειρίστηκε επίσης για λογαριασμό της ΗΚ την «απολύμανση» του καθεστώτος Σουχάρτο της Ινδονησίας το οποίο λίγα χρόνια πριν είχε σκοτώσει 200.000 (το 1/3 του πληθυσμού) κατοίκους του Αν. Τιμόρ διότι οι αφελείς θέλησαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους την οποία μόλις είχαν κερδίσει από την Πορτογαλία. Ο ίδιος χειρίστηκε για την ΗΚ και την καμπάνια «απολύμανσης» του καθεστώτος των Τούρκων σφαγέων οι οποίοι στη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 βάλθηκαν να αφανίσουν τους Κούρδους καίγοντας 3000 χωριά τους, σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες και δημιουργώντας 3 εκατ. Κούρδων προσφύγων με αποκορύφωμα της ανθρωπιστικής αυτής προσπάθειας την παράδοση  του Οτσαλάν στους Τούρκους από τους Έλληνες Σοσιαλιστές.
  13. Όταν δημοσιογράφος της καναδικής τηλεόρασης CBC ζήτησε την άδεια του πατέρα της για να μιλήσει με την Nayirah ο οργισμένος πρέσβης αρνήθηκε.
  14. Βέβαια το Κουβέιτ ούτε απελευθερώθηκε ούτε απέκτησε δημοκρατία (ο δηλωμένος σκοπός του «πολέμου» του Κόλπου). Μετά από  100.000 νεκρούς και ένα ισοπεδωμένο Ιράκ το Κουβέιτ παραδόθηκε πίσω στον Εμίρη και τη βασιλική οικογένεια ώστε να συνεχίσουν τα πετροδολλάρια να ρέουν προς τις αμερικανικές και αγγλικές τράπεζες.
  15. Θα πίστευε κανείς ότι αφού ξεσκεπάστηκε η απάτη με τις θερμοκοιτίδες το «συμβάν» θα είχε εξαφανιστεί από τα ΜΜΕ. Θα έκανε όμως λάθος. Η ευρηματικότητα των «ανεξάρτητων» ΜΜΕ της Αμερικής είναι απεριόριστη. Το μεγάλο καλωδιακό δίκτυο τηλεόρασης HBO (ανήκει στην AOL-Time-Warner) έδειξε ταινία δικής του παραγωγής (πρεμιέρα, Σάββατο 7/11/2002) στην οποία γίνεται αναδρομική έκθεση για το πως το CNN είχε καλύψει την σφαγή του Κόλπου το 1991. Στην ταινία, η «φρικαλεότητα» των θερμοκοιτίδων είναι παρούσα σε όλο της το μεγαλείο χωρίς κανένα σχόλιο ότι επρόκειτο περί απάτης.
  16. Η HK δεν τιμωρήθηκε ποτέ γι’ αυτή την απάτη. Αντίθετα, ο τότε πρόεδρός της  Robert Dilenschneider ( καθώς και άλλα στελέχη της εταιρίας) περιφέρονται σε πανεπιστήμια και συνέδρια και δίνουν διαλέξεις περί...ηθικής.

Το ερώτημα που επιτακτικά ζητάει απάντηση είναι το εξής : αν οι ΗΠΑ χρειάστηκε να κατασκευάσουν τέτοια ψέματα/απάτες για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, όταν είχαν να αντιμετωπίσουν μία πεντακάθαρη περίπτωση εισβολής και κατοχής του Κουβέιτ από το Ιράκ, τότε τί ψεύδη κατασκευάζουν σήμερα που η αιτία την οποία επικαλούνται για τον επικείμενο πόλεμο είναι τόσο ισχνή έως ανύπαρκτη. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να παρακολουθούμε τις παραστάσεις που δίνουν οι Μπους και Μπλερ, ο Πάουελ στον ΟΗΕ, ο Μίλερ  στην εκπομπή «Φάκελοι» του κ.Παπαχελά (11/2/2003), καθώς και τις περίτεχνες ανοησίες που εκστομίζονται από το μαντρί της ανεξάρτητης δυτικής διανόησης και δημοσιογραφίας. Το σκηνικό που έστησαν αυτοί, στο θέατρο του παραλόγου που ανεβάζουν, είναι αυτό του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου :

ο Σαντάμ είναι ο Χίτλερ  

ο Μπους είναι ο Τσώρτσιλ

ο Γαλλογερμανικός άξονας είναι ο ενδοτικός Τσάμπερλέιν.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική :

το Ιράκ είναι η Sudetenland  της Τσεχοσλοβακίας

ο Μπους είναι ο Χίτλερ και

ο Μπλερ είναι ο Μουσολίνι.

Subscribe in a reader Facebook page Follow me