Διαδώστε το στυξ με αυτό το banner στην διεύθυνση http://www.styx.gr/

                    Μαζί, 

     'Μακεδονική' ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
       και Mακεδονική ΓΛΩΣΣΑ
  Εδώ και 10 χρόνια προωθούσαν οι ΗΠΑ την επιθυμία που επιδίωκαν τα Σκόπια για να αποσπάσουν το όνομα Βόρεια Μακεδονία, αλλά και να φθάσουν σε συμφωνία που θα τους έδινε μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα.
  Αυτό που δεν είχε τολμήσει ούτε καν ο αμερικάνος υπήκοος πρωθυπουργός ΓΑΠ ο ελάσσων, το υπέγραψε ο υπάκουος στους Αμερικάνους πρώην Κνίτης. 
  Αυτό προκύπτει από το έγγραφο που έφεραν στη δημοσιότητα τα Wikileaks
Πρόκειται για ένα εμπιστευτικό έγγραφο της πρέσβειρας των ΗΠΑ στα Σκόπια Τζίλιαν Μιλοβάνοβιτς, με ημερομηνία 29 Ιουλίου 2008, για τις επιδιώξεις της τότε σκοπιανής ηγεσίας (πρωθυπουργός ο Νίκολα Γκρουέφσκι  και πρόεδρος ο Μπράνκο Τσερβενκόφσκι).
  Οπως αποδεικνύεται από το έγγραφο αυτό, είναι θέατρο ότι ο σημερινός πρόεδρος της ΠΓΔΜ παρουσιάζει τον εαυτό του να έχει κάνει ‘πολλές υποχωρήσεις για να φθάσει σε συμφωνία’. Όλα όσα πέτυχε στη διαπραγμάτευση με την διακυβέρνηση Σύριζα, είναι οι στόχοι που είχαν τα Σκόπια και προ 10 ετών, επί Γκρούεφσκι και με υπόδειξη των Αμερικάνων.
  Στις 29 Ιουλίου 2008 τηλεγράφημα της Αμερικανίδας πρέσβειρας στα Σκόπια, Τζίλιαν Μιλοβάνοβιτς, παρουσιάζει τα ‘συμπεράσματά της’ από τις επαφές με τη σκοπιανή ηγεσία, τον πρόεδρο Τσερβενκόφσκι και τον πρωθυπουργό Γκρουέφσκι. 
  Το τηλεγράφημα τιτλοφορείται: «Μακεδονία/Ελλάδα - Τι χρειάζονται οι Μακεδόνες για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας».
  Η κα Μιλοβάνοβιτς στην εισαγωγή του τηλεγραφήματός της αναφέρει τα «Στοιχεία της Λύσης»: «ΟΝΟΜΑ: Republic of Northern Macedonia (ή Republic of North Macedonia)
  Στο έγγραφο που έφεραν στο φως τα Wikileaks γράφει:
«Τι χρειάζονται οι Μακεδόνες για να επιλυθεί το θέμα του ονόματος
Στοιχεία μιας Συμφωνίας
1. (C) Η πρεσβεία στα Σκόπια εκτιμά ότι στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που ανοίγει το δρόμο για συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ η “μακεδονική” κυβέρνηση θα αποδεχόταν τελικά τους ακόλουθους όρους:
–Όνομα: Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας
–Εύρος εφαρμογής: σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και διμερώς με κάθε χώρα που δεν θέλει να κάνει χρήση του συνταγματικού ονόματος. (Αν και δεν το έχουμε συζητήσει ρητώς, πιθανώς οι διεθνείς συμφωνίες να ακολουθούσαν το ίδιο μοτίβο, με τις πολυμερείς να χρησιμοποιούν το νέο όνομα και στις διμερείς να αφήνεται η επιλογή). Η Μακεδονία θα χρησιμοποιούσε το συνταγματικό της όνομα αναφερόμενη στον εαυτό της, σε διαβατήρια, ετικέτες προϊόντων, στα ΜΜΕ, κτλ.
–Ταυτότητα: Η γλώσσα και η εθνικότητα θα αποκαλούνταν μακεδονική, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει με σιωπηρούς χειρισμούς, ίσως ως ένα συμπληρωματικό παράρτημα σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ή σε κάποιο εσωτερικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών που δεν θα χρειάζεται ελληνική έγκριση. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η Μακεδονία χρειάζεται διαβεβαίωση ότι η γλώσσα και η εθνικότητά τους θα συνέχιζαν να ονομάζονται μακεδονική και όχι βορειομακεδονική».    O Νίκος Μελέτης σε δημοσίευμά του στο liberal.gr/ είχε αποκαλύψει στις 28 Αυγούστου:

  "Τα κρίσιμα ζητήματα και τότε ήταν το εύρος χρήσης, η αποδοχή και από την Ελλάδα ύπαρξης μακεδονικής γλώσσας, αλλά και η συνταγματική αλλαγή. Με δεδομένη, όπως θεωρούνταν, την άρνηση της Ελλάδας να αναγνωρίσει «μακεδονική» γλώσσα και εθνικότητα, υποχρέωνε τους Αμερικανούς να αναζητούν τον «σιωπηρό» χειρισμό της υπόθεσης μέσω ενός παραρτήματος της απόφασης του ΣΑ ή μέσω μηχανισμών του ΟΗΕ που η καταγραφή της γλώσσας ως «μακεδονικής» δεν υπόκειται στην έγκριση της Ελλάδας. Επίσης είναι σαφής η άρνηση της άλλης πλευράς να αποδεχθεί erga omnes χρήση εκτός της περίπτωσης, όπως αναφέρουν οι Αμερικανοί διπλωμάτες, «μικρής αλλαγής στο όνομα». Οι Αμερικανοί φαίνεται να υποστηρίζουν πάντως τον περιορισμό της διαπραγμάτευσης μόνο στο όνομα και στη χρήση του και να μετατεθούν στο μέλλον, ή σε παράλληλες διαδικασίες, τα άλλα δύσκολα ζητήματα. 

    Λίγο μετά το Βουκουρέστι, οι Αμερικανοί καταβάλλουν προσπάθειες για επανάληψη της διαδικασίας πριν από το καλοκαίρι. Ο πρεσβευτής Ντάνιελ Σπέκχαρντ συναντάται με τον Έλληνα διαπραγματευτή Αδαμάντιο Βασιλάκη και αργότερα με την υπουργό Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία είχε συμμετάσχει στη συνάντηση του τότε πρωθυπουργού, Κ. Καραμανλή, με τον σκοπιανό πρόεδρο Μπ. Τσερβενκόφσκι στη Βουλγαρία.

  Η Αθήνα απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο να συναινέσει στο χαρακτηρισμό της γλώσσας και της εθνικότητας ως «μακεδονικής», με τον Αδ. Βασιλακη να κάνει λόγο για πρόταση που είναι «deal breaker» για την Ελλάδα.

  Η κα Μιλοβάνοβιτς είχε συστήσει επίσης:

# «Να επανεντάξει ο Μ. Νίμιτς στα θέματα που αποτελούν τον πυρήνα του προβλήματος τη μορφή του ονόματος και το εύρος χρήσης.
# Την αντιμετώπιση των ''περιφερειακών ζητημάτων'' μετά την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας, ίσως με μια απόφαση του Σ.Α. του ΟΗΕ και σαν μέρος ενός πακέτου Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.
  Η Ελλάδα από θέση ισχύος στο περιβάλλον που είχε διαμορφωθεί μετά το Βουκουρέστι δεν μπορεί να υπαγορεύσει τους όρους λύσης του θέματος της ονομασίας και να περιμένει ότι τα Σκόπια θα αποδεχθούν αυτούς τους όρους…».
  Με υπότιτλο «Βάζοντας τα πρώτα θέματα, πρώτα», η κα Μιλοβάνοβιτς εξηγεί γιατί πρέπει να περιορισθεί η παρέμβαση Νίμιτς: 
  «Με την Ενδιάμεση Συμφωνία 1995 και τις Αποφάσεις του Σ.Α. 817 και 845, οι δύο κυβερνήσεις δεσμεύθηκαν να διαπραγματευθούν για να βρουν συμφωνία στο όνομα του κράτους. Θέματα όπως η εμπορική χρήση, η χρήση των τοπωνυμίων, η πολιτιστική κληρονομιά ή ο επιθετικός προσδιορισμός της μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας δεν αναφέρονται ούτε στις Αποφάσεις του ΟΗΕ ούτε στην Ενδιάμεση Συμφωνία...
Subscribe in a reader Facebook page Follow me