styx.gr

Η Χάγη δικαιώνει τους Ναζί με νομικίστικη πρόφαση (Κ. Μπετινάκης)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Νέα υποκριτική δικαστική απόφαση
εξήντα οκτώ χρόνια
από το ολοκαύτωμα του Διστόμου

Το αίμα 218 αθώων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας κοχλάζει ακόμη. Διεκδικεί το αυτονόητο, την τιμωρία του εγκλήματος και τη δικαίωση.

Εκδόθηκε λοιπόν, από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης η απόφαση για την προσφυγή που άσκησε η Γερμανία κατά της Ιταλίας για παραβίαση του διεθνούς δικαίου λόγω της εκδίκασης από τα ιταλικά δικαστήρια υποθέσεων που αφορούν αποζημιώσεις για αδικοπραξίες του Τρίτου Ράιχ. Η Ελλάδα είχε ασκήσει το ένδικο βοήθημα της παρέμβασης ενώπιον του Δικαστηρίου.

Τι απόφαση εξέδωσε με κάθε επισημότητα το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης;
# Πως η Ιταλία παραβίασε την ασυλία της Γερμανίας
# Απορρίφθηκαν οι ελληνικές θέσεις για αποζημιώσεις

Οι Έλληνες κέρδισαν τον πόλεμο, οι Γερμανοί τη (δικαστική) μάχη. Όπως αυτή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, που την Παρασκευή έδωσε άσυλο στις θηριωδίες των Ναζί και δικαίωσε τη Γερμανία στην υπόθεση της καταδίκης της, σε ιταλικό δικαστήριο.

"Η Ιταλία παρέβη τις υποχρεώσεις της απέναντι στη Γερμανία, επιτρέποντας τη διεξαγωγή δικαστικών διαδικασιών με αντικείμενο την καταβολή αποζημιώσεων από το Βερολίνο προς τα θύματα ναζιστικών εγκλημάτων. Αυτή είναι η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Αυτό πέρασε με ψήφους 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1".

Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει την απόφαση του δικαστηρίου ο κ. Περράκης δήλωσε ότι «είναι σαφώς
σε μία συντηρητική γραμμή με μία εξαιρετικά στενή ερμηνεία του ισχύοντος Διεθνούς Δικαίου, ιδίως του εθιμικού Διεθνούς Δικαίου».
«Το Δικαστήριο» όπως εξήγησε ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων «θεώρησε ότι η Ιταλία με τις δικαστικές αποφάσεις που έχει εκδώσει, αποδεχόμενη τα αιτήματα ιδιωτών, παραβίασε τις διεθνείς υποχρεώσεις συμπεριλαμβανομένων και των αποφάσεων εκτέλεσης των δικών μας δικαστηρίων, του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς και του Αρείου Πάγου σχετικά με την υπόθεση σφαγής του Διστόμου, καθώς επίσης και για την κατάσχεση της βίλας Vigoni.
» Αυτή είναι η μία, πρώτη ανάγνωση που μπορεί να κάνει κανείς και σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να πω ότι είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος από την πλειοψηφία του Δικαστηρίου, αφού υπάρχουν και τρεις δικαστές, οι οποίοι ακολουθούν άλλη κατεύθυνση βλέπουν διαφορετικά τη θέση του ατόμου σήμερα στο διεθνές γίγνεσθαι και μάλιστα μπροστά στην κρατική κυριαρχία, η οποία προσπαθεί να κρύψει τα εγκλήματα τα φοβερά τα οποία κάνει το κράτος», συμπλήρωσε.
«Το δικαστήριο» σύμφωνα με τον κ. Περράκη «ξεκαθάρισε ότι θα πρέπει η Ιταλία και η Γερμανία, άρα το επεκτείνουμε τώρα αυτό γιατί αυτό ενδιαφέρει κι εμάς, θα πρέπει να προχωρήσουν σε συνομιλίες, προκειμένου να διευκρινιστεί τι ακριβώς μέλλει γενέσθαι με τα ζητήματα των επανορθώσεων.

Κι όμως, στο Δίστομο παραβιάστηκε η Συνθήκη της Χάγης σύμφωνα με την οποία οι δυνάμεις Κατοχής πρέπει να προστατεύουν τον άμαχο πληθυσμό. Επομένως υπάρχει το δικαίωμα υποβολής ατομικών αγωγών για αποζημιώσεις. Εκτός αυτού η σφαγή στο Δίστομο έγινε αφού είχε τελειώσει η μάχη με τους αντάρτες, που δεν ήταν στα πλαίσια της κανονικής πολεμικής σύγκρουσης, καθώς οι αντάρτες δεν θεωρούνται από τη Συνθήκη της Χάγης ως τακτικός στρατός. Αρα υπάρχει κρατική ευθύνη για παράνομη συμπεριφορά των κρατικών οργάνων, στην προκειμένη περίπτωση του γερμανικού στρατού, κάτι που υποχρεώνει το γερμανικό δημόσιο να καταβάλει αποζημιώσεις. Μόνον για τον Αχιμ Κρέμερ, τον δικηγόρο που εκπροσωπεί το γερμανικό κράτος η σφαγή στο Δίστομο ενέχει στοιχεία κανονικής πολεμικής σύγκρουσης όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη της Χάγης. Η αλήθεια είναι όμως πως αυτή καθαυτή η πράξη της σφαγής αποτελεί παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και αιτιολογεί την αξίωση καταβολής αποζημιώσεων από το ελληνικό κράτος.

Γράφαμε στον ιστοχώρο στυξ στις 18/09/2011:
Η Ελλάδα, μέχρι την κατάληψη και της Κρήτης, πολέμησε τον Άξονα επί 216 μέρες, ήτοι μακρότερα από κάθε Ευρωπαϊκή χώρα που είχε προηγούμενος δεχθεί επίθεση του Άξονα. Ακολούθως η Ελλάδα συνέχισε μαχόμενη δίπλα στους συμμάχους εκτός της Ελλάδος, ενώ στο εσωτερικό οργάνωσε σθεναρή αντίσταση. Η Ελλάδα την περίοδο του Β΄ Π Π, με τους αγώνες της και τις θυσίες της έσωσε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως ομολόγησαν οι πρωταγωνιστές του αγώνα. Ο Γάλλος PierreBourdain δήλωσε στο BBC το 1942: «Με την πάροδο του χρόνου θα φανεί ότι μετά την απόφαση της Αγγλίας του 1940 ήταν η ανδρεία του ελληνικού λαού, που συνέβαλε περισσότερο για να σωθεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο δημιουργημένος από τον ίδιο αυτό λαό πριν από 2.400 χρόνια. Πρέπει να το σκέπτονται αυτό όταν θα διαμορφώσουν την Ευρώπη. Κάθε αχαριστία στην Ελλάδα θα ισοδυναμούσε με προδοσία προς την Ευρώπη». (Από άρθρο του πρώην υπουργού Νίκου Μάρτη, παλαίμαχου του Β΄ Π.Π

Ο Αριστομένης Ι. Συγγελάκης, μέλος ΔΣ του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα είχε επισημάνει:
Ανήμερα της επετείου του Ολοκαυτώματος της Βιάννου (14/9/2011), του δεύτερου σε αριθμό θυμάτων στην Ελλάδα, η ελληνική αντιπροσωπεία με μια μνημειώδη παρέμβαση στην ιστορική δίκη στο "Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης" της Χάγης, έφερε τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας και τα δικαιώματά τους στο επίκεντρο της προσοχής της διεθνούς κοινότητας.

Η ελληνική πλευρά απάντησε καθαρά στο δίλημμα της Γερμανίας "απόλυτη εφαρμογή της ετεροδικίας (δηλαδή του προνομίου της κρατικής ασυλίας κατά τη διάπραξη εγκλημάτων) ή χάος", τεκμηριώνοντας τη θέση, η οποία ολοένα και κερδίζει έδαφος διεθνώς, ότι η παραβίαση των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων οδηγεί στο χάος. Με άλλα λόγια, δεν νοείται σύγχρονη κοινωνία χωρίς σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η στάση της Γερμανίας στη Χάγη σηματοδοτεί μια προϊούσα ηθική έκπτωση της επιχειρηματολογίας του γερμανικού κράτους, ακριβώς κατά την περίοδο που αυξάνεται η ισχύς του. Υπενθυμίζουμε συνοπτικά (και με τον κίνδυνο να γίνουμε υπερβολικά αφαιρετικοί) ότι αρχικά (δηλαδή κατά τη διάρκεια της Κατοχής) η Γερμανία υποστήριζε ότι τα Ολοκαυτώματα ήταν "αναπόφευκτα γεγονότα στο πλαίσιο των πολεμικών επιχειρήσεων", με προφανή σκοπό να απαλλαγεί των ευθυνών της για τα εγκλήματα πολέμου. Από το 1946 έως το 1990, η Γερμανία προσποιούνταν την ανήξερη (ότι τάχα έχει αποζημιώσει τα θύματά της) ή την αναρμόδια, καθώς είχαμε δύο χωριστά γερμανικά κράτη. Από την επανένωση της Γερμανίας το 1990 και μετά, το γερμανικό κράτος οχυρώθηκε πίσω από την επίκληση της απόλυτης εφαρμογής της αρχής της ετεροδικίας.

Η Βιάννος, το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, το Κομμένο, ο Χορτιάτης, η Υπάτη, τα Κερδύλλια και τα άλλα Ολοκαυτώματα ορφάνεψαν, ρήμαξαν, βυθίστηκαν στο πένθος. Σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις, η Ελλάδα έμεινε 35 περίπου χρόνια πίσω, οικονομικά, κοινωνικά, επιστημονικά, λόγω της Κατοχής.

Επί πτωμάτων πάτησαν και τότε, και επί πτωμάτων θέλουν να συνεχίζουν και σήμερα.

Για άλλη μια φορά λοιπόν, ζήσαμε ένα όνειρο. Και ξυπνήσαμε μέσα σε ένα εφιάλτη. Περιμέναμε από ξένα δικαστήρια να πετύχουν να κερδίσουμε μία υπόθεση που τα ελληνικά δικαστήρια δεν κατόρθωσαν να επιβάλλουν. Οι κυβερνήσεις παραπέμπουν στις καλένδες, ενώ ο ΓΑΠ ο ελάσσων βάζει τη χώρα μας να παρεμβαίνει υπέρ μιας άλλης χώρας για ένα κατάδικό μας θέμα.
Η παρέμβαση αυτή, τουλάχιστον έρχεται να υπενθυμίσει στην Γερμανία τις υποχρεώσεις της που έχουν άμεση σχέση με τη σημερινή στάση της απέναντι στην Ελλάδα.
« Η εσωτερική διαφθορά και η ξένη εξάρτηση των ελληνικών “ελίτ” είναι στενότατα συνδεδεμένες. Όταν ετέθη, πριν από πολλά χρόνια, θέμα κατάσχεσης του Ινστιτούτου Γκαίτε, για αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου, ένας Γερμανός διπλωμάτης δήλωσε στη Γκάρντιαν: Ας το κάνουν αυτό οι Έλληνες και θα δούμε κι εμείς που πάνε τα ΚΠΣ». (Δ. Κωνσταντακόπουλος)
Το Σεπτέμβριο του 2004 υποβλήθηκε αίτημα από το πολωνικό Κοινοβούλιο για τη καταβολή πολεμικών επανορθώσεων. Κάτι που προκάλεσε την έντονη κριτική της Γερμανίας. Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της Γερμανίας απηύθυνε έκκληση να μπει τέλος στις αναδρομικές συζητήσεις για τις συνέπειες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

"Μια και τα πάνε μια χαρά, ας δώσουν όσα μας χρωστάνε επιτέλους, οι Γερμανοί (20/10/2010)
Η ευρωστία της γερμανικής οικονομίας και οι πολεμικές αποζημιώσεις" -Κ. Μπετινάκης

http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=3071

Η "συμμαχική" νοοτροπία; Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάνθηκε ότι τα θύματα εγκλημάτων που διέπραξε η Βερμαχτ κατά τον B' παγκόσμιο πόλεμο δεν νομιμοποιούνται να ζητήσουν αποζημίωση από το γερμανικό δημόσιο.«Ούτε χρήματα ούτε χειρονομίες καλής θέλησης» επιγράφει το άρθρο της η Frankfurter Rundschau, αναφερόμενη στη απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την μη αποζημίωση των θυμάτων από τα εγκλήματα που διέπραξε η Βέρμαχτ.
Για πόσο ακόμα θα πρέπει να περιμένουμε να φανεί επιτέλους μια ελληνική κυβέρνηση με εθνική συνείδηση, ώστε να σηκώσει το ανάστημά της απέναντι στους Γερμανούς αξιωματούχους που το μόνο που γνωρίζουν είναι να κάνουν πικρόχολα σχόλια για την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, ξεχνώντας παντελώς το γερμανικό χρέος και τις πολεμικές αποζημιώσεις για τα εγκλήματα των πατεράδων τους.

Αλλά, όπως έγραφε στις 26/02/10 ο Ρούσσος Βρανάς στους
Δρόμους του, στα ΝΕΑ:
"Τι νόημα έχει λοιπόν να επικαλούμαστε σήμερα τις ναζιστικές δηώσεις; Τι νόημα έχει να ξεθάβουμε τους 125.000 εκτελεσθέντες, τους 500.000 νεκρούς από την πείνα και τις κακουχίες της γερμανικής κατοχής, τους 70.000 δολοφονηθέντες Ελληνοεβραίους; Τι νόημα έχει να οδυρόμαστε για τις 3.700 πόλεις και χωριά που ισοπεδώθηκαν, το Δίστομο, την Κάνδανο; Τι νόημα έχει να εγκαλούμε για όλα αυτά μια κυβέρνηση και έναν ολόκληρο λαό με τον οποίο τσουγκρίζουμε τα ποτήρια μας τα καλοκαίρια και κάνουμε μπίζνες μαζί του όλη τη χρονιά; Τι νόημα έχει να θυμόμαστε σήμερα εκείνες ακριβώς τις ναζιστικές θηριωδίες τις οποίες είχαμε φροντίσει επιμελώς να ξεχάσουμε, όταν συνομολογούσαμε με τη Γερμανία το σύμφωνο ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
Αν πρέπει να εγκαλέσουμε όμως κάποιους για όλα αυτά, αυτοί δεν είναι οι «ναζί». Είναι οι «αντιναζιστές» ηγέτες των μικρότερων χωρών της Ευρώπης που εξέθρεψαν φρούδες ελπίδες στους λαούς τους ότι θα μπορούσαν ποτέ να ξεπεινάσουν τρώγοντας στο ίδιο τραπέζι με τον γίγαντα".

Αυτοί μας κυβερνούν (Κ. Μπετινάκης)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Πίσα και πούπουλα

του Δημήτρη Xαντζόπουλου (ΤΑ ΝΕΑ)

Είχαμε που λέτε, τον GAP τον ελάσσονα να μας εξηγεί τις απεγνωσμένες προσπάθειες που έκανε, γυρνώντας πέρα δώθε στον πλανήτη για να ενημερώσει στους σοσιαλιστές υπηκόους του, (κυρίως αμφιβόλου δημοκρατικής ιδεολογίας) που τον εξέλεξαν κι αυτοί ως μεγάλη προσωπικότητα –όπως όλοι οι κοψοχέρηδες που τον ψήφισαν το '09- τι σπουδαίο έργο προσέφερε στην πατρίδα η οποία του χορήγησε την ιθαγένεια, για να έχει κι αυτός διπλά διαβατήρια. Επειδή ποιος ξέρει ίσως κάποτε χρειαστεί να φύγει κρυφίως...
Κόντεψα να σπάσω την τηλεόραση χτες βράδυ, με την προστατευόμενή του, την κυρία ασήμαντη, που την προώθησε λες και ήταν η μόνη με τα προσόντα, σε θέσεις στην ΕΕ και κατόπιν αβέρτα υπουργεία, να υπερασπίζεται το θεάρεστο έργο όλων αυτών που μας έχουν φέρει στην δυσμενέστερη κατάσταση που θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί, σε εκπομπή της ΕΡΤ3 χτες βράδυ. Πολυβόλο πήγαινε η γλώσσα της χωρίς να αφήνει καν τον δημοσιογράφο να την ρωτήσει.
Καπάκι ήρθε το απόγευμα έκτακτο δελτίο που παρακολούθησα - έτυχε στον ΑΝΤ1- (προφανώς εσείς σε κάποιο άλλο κανάλι ΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, όπου ο φιλημένος δελφίνος μας καθησύχασε πως κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες για το γενικό ξεπούλημα της χώρας, που θα γίνει ως αργά αύριο το βράδυ. Μην ανησυχείτε λοιπόν. Έχει αναλάβει αυτός τώρα να μας σώσει. Από σωτήρες άλλο τίποτα αυτός ο τόπος.
Τρομοκρατημένοι κι εξαπατημένο σδελφοί, έχω αρχίσει να ανησυχώ, μπας και βρεθούν έστω ελάχιστοι ετερόφωτοι υπάκουοι στους βαρόνους των Μέσων Αποβλάκωσης και ξαναψηφίσουν κάποιους από εκείνους, που είτε διάβασαν είτε δεν διάβασαν είτε έκαναν κωλοτούμπα και στήριξαν μνημόνια και τον ξενόπεμπτο τραπεζίτη, μετά από τον ξενόφερτο πρωθυπουργό που τα είχε κάνει πλακάκια με τον καημένο Στρος Καν, που δεν πρόσεξε που έβαλε την… υπογραφή του !
Όλοι αυτοί οι πατερούληδες που κληρονομικώ δικαιώματι κυβερνούν τον τόπο, μέλη δυναστείας ή οικογενειών από τζάκι, πρέπει κάποτε να πάρουν ένα ηχηρό μήνυμα λαϊκής αγανάκτησης.

Λαϊκή επιταγή, είναι να επιτέλους παταχθεί:
# Η πολυνομία που επιτρέπει το σαθρό δημόσιο να κάνει τη ζωή μας δύσκολη.
# ΑΚΡΙΒΟΔΙΚΑΙΟΣ φορολογικός νόμος
# Περιορισμένη επαναληπτική εκλογική θητεία των βουλευτών
# Κατάργηση των ευνοϊκών νόμων που κατατάσσουν τους εθνοπατέρες στο απυρόβλητο
# Επαναφορά θανατικής ποινής για την διαφθορά

Ποιος όμως από τους 300 δεσμεύεται στα παραπάνω;
Πίσα και πούπουλα λοιπόν…

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (B. Κακατσάκης)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Το μυθιστόρημα των τεσσάρων

του Βαγγέλη Κακατσάκη

Φ ίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ των τεσσάρων (του ενός συν των τριών ή των τριών συν του ενός) εξακολουθεί να γράφεται, καθ' υπαγόρευση. Οτι θα τελειώσει θα τελειώσει, το θέμα είναι, ωστόσο, πώς θα τελειώσει και τι θα περιλαμβάνει.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ που γράφουν αυτές τις μέρες ο Λουκάς Παπαδήμος και οι τρεις αρχηγοί των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση ο λόγος στο παραπάνω 'πεταχτό', καλά τα καταλάβατε. Αλλο το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων που γράφτηκε από τέσσερις εκπροσώπους της Γενιάς του 1930 και συγκεκριμένα απ? τον Στράτη Μυριβήλη, τον Μιχάλη Καραγάτση, τον Αγγελο Τερζάκη και τον Ηλία Βενέζη. Αλλο πολιτική κι άλλο λογοτεχνία.

ΜΕΤΑΞΥ ΣΚΥΛΛΑΣ και Χάρυβδης. Ο τίτλος του μυθιστορήματος των τεσσάρων, όπως τον σκέφτονται οι πολιτικοί (οι τρεις πολιτικοί συν τον τραπεζίτη, εντάξει) συγγραφείς του. Ε όχι και σφάξτε μας αγάδες για ν' αγιάσουμε, ο τίτλος όπως τον σκέφτονται, αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι απ? τους σίγουρους αναγνώστες του.

ΩΣΠΟΥ ΜΙΑ μέρα, έπνιξαν τους κηφήνες στο μέλι, οι μέλισσες... Ελαφρά παραφρασμένα τα λόγια του ποιητή, που φανερώνουν τη δική του άποψη.

ΠΑΜΕ ΓΙΑ επιμήκυνση του χρέους του δανείου... Πάμε για επαναγορά μέρους του δανείου... Πάμε για μείωση του επιτοκίου του δανείου... Δεν θα επιβληθούν μέτρα αντίστοιχα του 2010... Περσινά ξινά σταφύλια.

ΝΑΤΟ, ΝΑΤΟ το δαχτυλίδι! Νατο, νάτο, το δαχτυλίδι! Να το, νάτο το δαχτυλίδι! Εντάξει το ακούσαμε! Μένει να δούμε ποιο χέρι το φορά. Κι αν είναι χρυσό ή τσίγκινο βεβαίως - βεβαίως...

ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΟΥ η μνήμη! Αιωνία αυτού η μνήμη! Αιωνία αυτού η μνήμη! Για το Τελωνείο Κισάμου η επικήδειος ακολουθία αυτή τη φορά. Μνημόσυνα δεν θα γίνουν ίσα τις κηδείες προλαβαίνουν οι παπάδες. Κι αυτές όχι όλες...

ΑΛΒΑ ΒΗΤΑ

κόψε πίτα

δος κι εμέ

και του Νικήτα

κι αν περσέψει και λιγάκι

δώσε και στον Νικολάκη...

Και τι έγινε που μεθαύριο Κυριακή μπαίνουμε στο Τριώδιο. Πολλοί είναι οι φορείς που δεν έχουν προκάμει να κόψουν τις πίτες τους...

ΕΧΟΥΝ ΧΑΡΕΣ τα 'πεταχτά' με Λία και με Γιάννη

ό,τι δεν φτάν' ο νους του νιους του αλλουνού θα φτάνει.

Από τον Ηλία (Λία) Σταματάκη η μαντινάδα. Εκτός των άλλων με τρέλανε η παρήχηση του 'ν', Ηλία! Εκ των ων ουκ άνευ ότι είστε με τον Εννιαχωριανό αχτύπητο δίδυμο.

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ του πολέμου των διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου ο Ευμένης είχε συλληφθεί αιχμάλωτος από τον Αντίγονο και είχε ριχτεί σιδηροδέσμιος στη φυλακή. Επειδή, όμως, είχαν περάσει τρεις μέρες και παρέμενε στην ίδια κατάσταση, είπε στον αρχηγό της φρουράς: 'Απορώ με τον Αντίγονο, γιατί αφού νίκησε, δεν αποφάσισε να με σκοτώσει ή να με διώξει'. Αυτός του απάντησε: 'Το θάρρος για τον θάνατο δεν πρέπει να το δείχνεις τώρα, αλλά να το έδειχνες στη μάχη'. Και ο Ευμένης: 'Είχα και τότε θάρρος, μα τον Δία. Δε βρέθηκε, όμως, κανείς πιο γενναίος από μένα για να με σκοτώσει'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας' εκδ. 'Σαββάλας').

"Μες στο μελίσσι

κάθονταν οι κηφήνες αραγμένοι

έτρωγαν κι έπιναν

πλήρωναν μέλισσες

για να χορεύουν

και να τους τραγουδούν

μίλαγαν κάποτε σ' αυτές

άλλοι αυστηρά

άλλοι τρυφερά

βγάζαν ανακοινώσεις και ουκάζια

κοκορεύονταν συχνά

σαν μνηστήρες της βασίλισσας

ώσπου μια μέρα

τους έπνιξαν στο μέλι

οι μέλισσες όλες μαζί/

κι αυτούς

μαζί με τους γελωτοποιούς

τους εκπροσώπους

και τους μανδαρίνους τους απαίσιους".
Το ποίημα 'Μια μέρα' του Γρηγόρη Σακαλή.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(http://petaxta.blogspot.com/)
(Χανιώτικα νέα)

Το παιχνίδι της μπλόφας (SPIEGEL ONLINE)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί αρνούνται

καθώς η Ελλάδα ξηλώνεται

των Sven Boll, Alexander Neubacher, Ralf Neukirch, Christian Reiermann, Christoph Schult και Anne Seith

Οι ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Η ελλάδα είναι ταπί και ακόμα οι Βρυξέλες θέλουν να στείλουν στη χώρα δισεκατομμύρια σε νέα δάνεια, έχοντας προκαλέσει αντίδραση στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βερολίνο. Οι προσπάθειες διάσωσης εμποδίζονται….
… Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Wolfgang Schauble μέλος της κυβέρνησης συνασπισμού της καγκελαρίου Μέρκελ (CDU) είχε ξυνή έκφραση μιλώντας την περασμένη Παρασκευή σε πάνελ στο Νταβός: «Οι διαπραγματεύσεις με την Αθήνα πηγαίνουν καλά, και είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι η Ελλάδα μπορεί να διασωθεί».
Αργότερα όμως, ο Επίτροπος της ΕΕ για Οικονομικές και Νομισματικές υποθέσεις Olli Rehn, έστειλε διαφορετικό μήνυμα στους δημοσιογράφους: Παραδέχτηκε πως η Αθήνα χρειάζεται πάλι χρήματα, αλλά δεν μπορεί ακόμα να αποκαλύψει πόσα. «Ίσως οι χορηγοί θα πρέπει να δώσουν κάπως περισσότερα».
Για μια φορά και πάλι η Ευρώπη μαλώνει για το ενδεχόμενο να χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Η καγκελάριος Μέκρελ είχε αρνηθεί να δανείσει την Ελλάδα στις αρχές του 2010, αλλά αργότερα συμφώνησε στο πακέτο διάσωσής της. Ένα χρόνο αργότερα, υποστήριξε το νέο πακέτο. Τώρα προσπαθεί να σώσει άλλη μια φορά την ευρωζώνη.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί εξακολουθούν να πολεμούν την πραγματικότητα. Όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπληρώσει το μαζικό της χρέος που ξεπερνά τα 350 δισεκατ. Ευρώ. «Αν η χώρα επιθυμεί να παραμείνει στην ευρωζώνη θα την στηρίξουμε» λέει ο αυστριακός καγκελάριος Werner Faymann.
…Η προσπάθεια να διασωθεί η Ελλάδα είναι φανερό πως κάνει κύκλους και δεν υπάρχει στοιχείο προόδου. Η ειρωνία είναι πως μόλις πριν τρεις μήνες οι ευρωπαίοι ηγέτες πίστευαν πως τα πράγματα είχαν πάρει το δρόμο τους. Αλλά η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται γρηγορότερα από όσο οι ευρωπαίοι πολιτικοί πίστευαν το περασμένο Φθινόπωρο. Η τρόϊκα υπολογίζει ότι η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη από 145 δισεκατ. Ευρώ αντί των 130 που υπολόγιζαν και «δεν γνωρίζουμε αν οι ιδιώτες επενδυτές είναι έτοιμοι να τα δώσουν».
Αρχικά το ΔΝΤ είχε υποσχεθεί το ένα τρίτο και οι Ευρωπαίοι τα υπόλοιπα δύο τρίτα. Αλλά σήμερα η απόκτηση μετρητών έχει καταστεί πολύ δύσκολη.
Αν και η ελληνική κυβέρνηση ξόδεψε 20 δισεκ. ευρώ λιγότερα εφέτος, παρά το 2009 το χρέος εξακολουθεί να ανεβαίνει επειδή η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται για Πέμπτη χρονιά στη σειρά.
Η ελληνική οικονομία δεν παράγει εκτός από λάδι, υφαντουργία και λίγα χημικά κατάλληλα για εξαγωγή. Αντίθετα είναι υποχρεωμένη να εισάγει τρόφιμα για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του πληθυσμού.
Στο Μεσογειακό τουρισμό, η ελλάδα έχει να συναγωνιστεί με χώρες εκτός ευρώ, όπως η Κροατία, Τυνησία, Μαρόκο, Βουλγαρία και Τουρκία, που προσφέρουν υπηρεσίες σε πολύ χαμηλότερες τιμές. Το ωρομίσθιο για τη νοσοκομειακή περίθαλψη μετρήθηκε στα 11,39 ευρώ στην Ελλάδα, σε σύγκριση με €8.49 στην Πορτογαλία, €4 στην Τουρκία και μόλις €1.55 στη Βουλγαρία. Έτσι το δραστικό πρόγραμμα λιτότητας, αντί να εφαρμόζεται στιγματίζεται στη χώρα που αποτελεί το «ευρωπαϊκό προβληματικό παιδί» εδώ και πολύ καιρό….
----
Σημείωση στυξ: Τις τελευταίες μέρες, μας έχουν πήξει οι εγχώριοι παπαγάλοι, με τις μπαρούφες ότι η δοτή κυβέρνηση του τραπεζίτη πηγαίνει μια χαρά στις διαπραγματεύσεις με το ευρω-κουρείο, που θα μας φορτώσει και με άλλα δάνεια.
Την αλήθεια όμως μας περιγράφουν οι φίλοι σύμμαχοι και εταίροι Γερμανοί, που παίζουν το παιχνίδι μπαστούνι και καρώτο. Μια με την οικονομική επιτροπεία και την άλλη με το να τελειώνουμε με την χρεοκοπημένη χώρα…

Καταδικάστηκε για διαφθορά ο πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας (ρεπορτάζ στυξ)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Άντε και στα δικά μας

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας Adrian Nastase, καταδικάστηκε τη Δευτέρα σε δύο χρόνια φυλάκιση, αφού βρέθηκε ένοχος διαφθοράς, μετά από δίκη που κράτησε περισσότερες από 1.000 ημέρες και ακούστηκαν 900 μάρτυρες. Το ανώτατο δικαστήριο της Ρουμανίας καταδίκασε τον Ναστάζε επειδή είχε παράνομα αντλήσει 2,1 εκατομμύρια $ για την προεκλογική εκστρατεία του σοσιαλδημοκρατικού του κόμματος, το 2004.
«Ο νικητής εκδικείται τον χαμένο», είχε να δηλώσει μόνο ο Ναστάζε.
Να δούμε αν θα οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη, όχι για όσα αποκόμισε, αλλά για όσα υπερχρέωσε τους πολίτες και τα εγγόνια τους (άσχετο αν τον είχαν ψηφίσει για να γλιτώσουν από τον προηγούμενο) και ο δικός μας πρώην πρωθυπουργός. Ευχόμαστε πάντως από καρδιάς και στα δικά του…

Ψηφοφορία - νομιμοποίηση για απεργία-απεργία-απεργία (ΚΕΔ)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Τρίμης and associates

βάζουν πλάτη τώρα

και για το άρθρο 99

Την άμεση σύγκληση του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, μέσα στο Σαββατοκύριακο- πρότειναν τουλάχιστον 4 μέλη του, μετά τις πληροφορίες ότι και η Τυποεκδοτική ΑΕ, ιστορική εκτυπωτική επιχείρηση του ΚΚΕ, μετά τις απολύσεις εθελοντών και άλλων, προχωρεί σε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα.
Η πλειοψηφία της συναλλαγής στο προεδρείο όμως, προτίμησε να κάνει γουικέντ…..ταξικής ανάπαυλας.

Η ομάδα Τρίμη, μαζί με τους εκπροσώπους της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ συνεταίρους τους πλέον, αρνούνται συστηματικά, τις τελευταίες εβδομάδες, να γίνει διεξοδική συζήτηση για τις προτάσεις που έχουν διατυπωθεί , στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 99 και αφορούν το Τ/Σ ΑΛΤΕΡ, την Ελευθεροτυπία και άλλα ΜΜΕ, που βρίσκονται στον «προθάλαμο» μιας ανάλογης διαδικασίας ώστε με ψυχραιμία και διάλογο και υπεύθυνη στάση να αντιμετωπισθούν οι δραματικές εξελίξεις.
Πίσω από την θέση του «όλα η τίποτα» που υπηρετούν, κρύβεται προφανώς το τίποτα, ή πτωχεύσεις, με προθάλαμο πλέον το άρθρο 99.

Ό,τι ακριβώς δηλαδή εξυπηρετεί στην ουσία εργοδότες, πιστωτές, διαφημιστικές που είναι στο κόκκινο, δημοσκοπικές εταιρίες και τις επιδιώξεις που ευνοεί η απελπισία του κόσμου.
Φρόντισαν επίσης να μην υλοποιηθεί και η πρόταση της ΚΕΔ, (με αφορμή το σκάνδαλο για τις χρηματοδοτήσεις των κομμάτων και την σταφιδιασμένη κόντρα ΓΑΠ – διαπλοκής), να ανοίξει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής συζήτηση έστω και τωρα για όλα τα δάνεια την κρατική διαφήμιση τις χορηγίες σε κόμματα και στα ΜΜΕ, ώστε να έρθουν στο φως όλα για όλους.
Έχουν τους λόγους τους που το μπλοκάρισαν.
Οι συγκεκριμένες συνδικαλιστικο-κομματικές εκφράσεις του δημοσιογραφικού κλάδου, που έχουν αυτήν την περίοδο, την συγκυριακή πλειοψηφία στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και την ευθύνη προσπαθούν απεγνωσμένα, Δευτέρα και Τρίτη να σπρώξουν τους δημοσιογράφους, να ψηφίσουν σε κάλπη, προτάσεις που οδηγούν σε απεργίες διαρκείας, ώστε για να έχουν άλλοθι να κάνουν τις απεργίες τους με κάποια βούλα.
Έστω και αν 8 στους δέκα δημοσιογράφους τους γυρίζουν την πλάτη, όπως προκύπτει και από την έκτακτη γενική…… «συνέλευση» στο ΚΑΡΑΒΕΛ.
Και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό.

Αδιαφορούν για τις περικοπές των συντάξεων που υπερβαίνουν το 37% καθώς και αυτές που έρχονται, όπως για τον 13ο και 14ο μισθό που κόπηκαν από πέρυσι στις συντάξεις στους μισθούς στην ΕΡΤ στο ΑΠΕ, στα δημοτικά ΜΜΕ και αλλού χωρίς - και τότε η ΕΣΗΕΑ- να πει κουβέντα Δεν κουβεντιάζουν επίσης τα τετελεσμένα που ήδη έχουν δημιουργηθεί και με την δική τους αβάντα στα περισσότερα μαγαζιά στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και την περιφέρεια.

   Ούτε βέβαια λένε λέξη για τα 650 εκ. ευρώ (αποθεματικά ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ) που μας τα τρώνε με το κούρεμα του PSI οι Τράπεζες, και αρνούνται να ρωτήσουν τι γίνανε και που πήγανε όλα αυτά τα χρόνια, οι αποδόσεις των κεφαλαίων των Ταμείων μας (πάνω από 100εκ. ευρώ το χρόνο)
Τι να περιμένει όμως κανείς απ΄αυτούς.
Στήσανε την «μηχανή» που οδήγησε στο ενιαίο ταμείο, και που είναι η αιτία της καταστροφής που έρχεται επειδή έτσι έγινε η ενοποίηση αποθεματικών, για την οποία έχει προειδοποίηση από το 2007, η έκθεση Μανιτάκη.
Και ήταν ανέκαθεν αυτή η.. «αριστερή παρέα» κατά του αγγελιόσημου επειδή ήθελαν και οι συντάκτες να μεταφερθούν στο ΙΚΑ, παρόλο που οι ίδιοι ως ασφαλισμένοι προτιμούσαν για τις οικογένειες και τα παιδιά τους τον ΕΔΟΕΑΠ, γνωρίζοντας όμως ότι «δεν μπορεί να σταθεί» χωρίς αγγελιόσημο..
Τα ίδια έλεγαν όμως και για τη Δεξιά και τους εκπροσώπους της, μέχρι που ήρθε η ώρα να τους ψηφίσουν και να διοικούν μαζί τους και σε αντάλλαγμα, επειδή τους έδωσε το δαχτυλίδι για την ΕΣΗΕΑ, να τους δώσουν θέσεις στο Ταμείο.

Κλείνουν όμως τα μάτια και σ΄αυτά που συμβαίνουν και σε παραδοσιακά συγκροτήματα ΜΜΕ (ΔΟΛ, ΠΗΓΑΣΟΣ κλπ).
Ξεχνάνε την σφαγή με τις απολύσεις, τους εξαναγκασμούς σε παραίτηση ή συνταξιοδότηση, ώστε σ ‘ αυτό το κλίμα οι εργαζόμενοι να υποκύπτουν σε ατομικές συμβάσεις με μειώσεις μισθών τρίτης φουρνιάς κι εντελώς υποκριτικά προτείνουν μηδέν απολύσεις, αφού πρώτα έγιναν(ανέχθηκαν) εκατοντάδες.
Αδιαφορούν –αν δεν συνηγορούν με τον τρόπο τους - που σε ΕΡΤ και το ΑΠΕ προωθούνται διαδικασίες απολύσεων ακόμη και μόνιμου προσωπικού, με κατάργηση και της παράλληλης απασχόλησης, μαζί με την σφαγή του 50% των συμβασιούχων και διώξεις με εφεδρεία σ΄όλα τα δημόσια ΜΜΕ.

Στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ έχει κατατεθεί ωστόσο από μέρες, όπως αποκαλύπτει και το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής, πρόταση για πολιτική συμφωνία- έστω και τώρα- για την αντιμετώπιση ης κρίσης με άλλη στρατηγική, από όλες τις συνδικαλιστικές παρατάξεις μαζί, μέσα από κεντρική κλαδική συμφωνία, μεταξύ εργαζομένων, εργοδοτών και πολιτικών φορέων ,την οποία όμως μπλοκάρει μέχρι στιγμής η δογματική πλειοψηφία του ΔΣ, με τον ταμία των Crimes και την παλιά παρέα κάποιων δημοσιογράφων –εμπόρων.
Η πρόταση της ΚΕΔ για άλλη στρατηγική που κατατέθηκε στο ΔΣ για δέσμευση «ΟΧΙ ΤΥΦΛΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ –ΟΧΙ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ   ΜΙΑ ΣΣΕ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΎΠΤΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ» κόπηκε από την πλειοψηφία της συναλλαγής και δεν έφτασε ποτέ σε ΓΣ από την αμερικάνικη αριστερά, που διοικεί την ΕΣΗΕΑ, «σφετερίζεται» την σφραγίδα του σωματείου μας και κάνει μόνο τυφλές απεργίες και τώρα θέλει να πάει τον κλάδο σε απργίες διαρκείας.

Το σύστημα Τρίμης και συνεταίροι, παριστάνουν τους συνδικαλιστές –αν και ποτέ δεν νομιμοποιήθηκαν στην πλειοψηφία της βάσης- και με παράνομες αποφάσεις στην σειρά , ΔΙΑΛΎΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΆ την ΕΣΗΕΑ και τον κλάδο με αβάντα που του δίνουν απλόχερα κάποιοι στο λεγόμενο, διασωματειακό μαζί με μερικές   σφραγίδες αλλά και διατεταγμένη ΝΟΜΙΚΉ παρουσία.

Με συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, εκεί που μπορεί και τις ελέγχει, η παλιά παρέα με την κουκούλα, τελειώνει την ενημέρωση, απαξιώνει ό,τι γουστάρει, κομματιάζει τον κλάδο, ενώ στις θέσεις εργασίας που χάνονται και στα λουκέτα του 99 που ακολουθούν, υπόσχεται σ΄όσους κάνουν επίσχεση, βοηθήματα ψίχουλα -αντί να τους πληρώνουν οι εργοδότες- από τα αποθεματικά γενεών της Ένωσης και των Ταμείων μας, που κι αυτά οδηγούνται στο κόκκινο.

Ως πότε θα τα ανέχεται αυτά η μεγάλη, σιωπηλή πλειοψηφία του κλάδου και της κοινής γνώμης;

Aπό τη Γραμματεία της ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Πικρές αλήθειες για τόσα ψέματα που μας αραδιάζουν για το Ιράν (Κ. Μπετινάκης)

2012-02-05T22:31:07+2:00

«Είναι πιο εύκολο να σκοτώσεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους, από το να προσπαθήσεις να τους ελέγξεις» : Το είπε κι αυτό, ο Zbigniew Brzezinski, ο κορυφαίος σύμβουλος Εξωτερικών θεμάτων του προέδρου Ομπάμα, σε ομιλία του στις 17 Νοεμβρίου 2008.

Το γεωπολιτικό παιχνίδι των ΗΠΑ
για τον έλεγχο της Ευρασίας

Τόσα χρόνια κρατάει ο μυστικός πόλεμος εναντίον του Ιράν. Ιδιαίτερα μετά το φιάσκο της αποτυχημένης στρατιωτικής επιδρομής επί προεδρίας Κάρτερ. Τώρα τα πράγματα κλιμακώνονται και διευρύνονται ενώ απειλείται ανοικτή σύρραξη, ιδιαίτερα μετά την απόφαση της ΕΕ να επιβάλει εμπάργκο εισαγωγής πετρελαίου από το Ιράν. Και την ιρανική απειλή να κλείσουν τα στενά του Ορμούς. Η ΕΕ απαγόρευσε την υπογραφή νέων πετρελαϊκών συμβολαίων με την Τεχεράνη. Κάτι που πλήττει άμεσα τουλάχιστον τις ελληνικές εισαγωγές πετρελαίου, επειδή το Ιράν ήταν η μόνη χώρα που μας έκανε πίστωση παρά την ασταθή οικονομική κατάστασή μας, που έχει προκαλέσει το δόγμα σοκ, που μας έχουν επιβάλει οι γνωστοί μεγαλο - κερδοσκόποι. (Βλέπε και φίλος του ΓΑΠ του ελάσσονα Σόρος).
Πέρα από τα δικά μας δεινά, όμως, οι πλουτοκράτες που θέλουν να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους, θα προκαλέσουν καταστροφικές συνέπειες και σε εκατομμύρια απλούς κατοίκους στο Ιράν, όπως στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη που έχουν σώσει ως τώρα. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.
Όπως ψιλά γράμματα για ορισμένους είναι και το νέο ράλυ στις τιμές του πετρελαίου, που αυξάνει τα κέρδη στις «αδελφούλες του μαύρου χρυσού».
Ο Ρόμπερτ Φισκ στον Ιντιπέντεντ, προσπαθεί να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση με το άρθρο του: «Βάλτε αντίποινα, στείλτε τους κλόουν». Αλλά αν επικρατούσε η κοινή λογική και όχι η καθοδηγούμενη από την μαζική υστερία που επιβάλουν την τρομολαγνία, δεδομένα συμφέροντα, ο κόσμος θα ήταν όμορφος κι αγγελικά πλασμένος.
Ο σπουδαίος δημοσιογράφος λοιπόν, θυμίζει πως όλος ο θόρυβος για τα «πυρηνικά όπλα του Ιράν» ξεκίνησε από τις αποκαλύψεις των -θεωρούμενων φίλα προσκείμενες προς τα συμφέροντα της Δύσης- ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, που τις χαρακτηρίζει «εξίσου ικανές με τις συριακές».
«Θεός φυλάξοι λοιπόν: Ο πρόεδρος του Ισραήλ, μας προειδοποιεί, ότι το Ιράν βρίσκεται ένα βήμα πριν την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Κι όμως οι δημοσιογράφοι ξεχνούν να αναφέρουν πως ο Σιμόν Πέρες, ως πρωθυπουργός του Ισραήλ, είχε πει το ίδιο πράγμα και το 1996. Δηλαδή πριν 16 χρόνια. Και οι δημοσιογράφοι δεν θυμούνται πως ο σημερινός πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάου είχε πει το 1992 ότι το Ιράν θα διέθετε πυρηνική βόμβα ως το 1999. Αυτό πριν 13 χρόνια, αλλά η ίδια παλιά ιστορία…».

Η αλήθεια είναι πως ουδείς γνωρίζει αν το Ιράν κατασκευάζει πυρηνικά όπλα. Αλλά με δεδομένη την παλιά ιστορία με τα «όπλα μαζικής καταστροφής που δήθεν διέθετε το Ιράκ» για να ξεκινήσει ο πόλεμος εναντίον του Σαντάμ, με τα γνωστά επακόλουθα, γνωρίζουμε σήμερα τι δεν ήταν αλήθεια.
Πότε όμως ξεκίνησαν όλα αυτά; Επί σάχη, θυμίζει ο Φισκ, τότε που το καλόπαιδο που είχαν επαναφέρει στο θρόνο οι αμερικανοί πραξικοπηματικά ανατρέποντας την δημοκρατία στο Ιράν, είχε πει πως «θέλει κι αυτός τη βόμβα – αφού ΗΠΑ και ΕΣΣΔ διαθέτουν πυρηνικά χωρίς να έχει κάποιος αντίρρηση». Οι Ευρωπαίοι τότε, είχαν σπεύσει να ικανοποιήσουν την επιθυμία του εκλεκτού τους δικτάτορα: Η Siemens – όχι η Ρωσία – είχε κατασκευάσει τότε το πυρηνικό εργοστάσιο στο Bushehr. Το οποίο, ο Αγιατολάχ Χομεϊνί που είχε καταλάβει την εξουσία το 1979 με την ιρανική ισλαμική επανάσταση, είχε διατάξει να κλείσει «επειδή ήταν έργο του διαβόλου». Μόνο μετά την εισβολή του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράν, με την αμερικανική παρότρυνση κι άρχισε να χρησιμοποιεί χημικά όπλα, ο Χομεϊνί πείσθηκε να το επαναλειτουργήσει.
«Αλλά όλα αυτά έχουν διαγραφεί από τα ιστορικά αρχεία –θυμίζει ο Φισκ- κι είναι οι μουλάδες που ξεκίνησαν την ιστορία με τα πυρηνικά στο Ιράν, με τον Αχμαντινετζάντ. Και το Ιραήλ θα πρέπει να καταστρέψει τώρα το τρομερό όπλο για να διασωθεί, να διασώσει τη Δύση και τη Δημοκρατία κτλ. κτλ. Οι 300 πυρηνικές βόμβες του Ιραήλ, δεν υπάρχουν στο κάδρο».

Ένας παράγοντας που μένεις επίσης έξω από τους υπολογισμούς της ΕΕ, είναι οι καλές σχέσεις ανάμεσα στη Μόσχα και την Τεχεράνη. Τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν, έχουν κοινά ενδιαφέροντα στο Νότιο Καύκασο και αντιδρούν έντονα σε μερικά ζωτικής σημασίας ζητήματα όπως,
# η δήθεν «αμυντική πυραυλική ασπίδα» του ΝΑΤΟ και
# ο έλεγχος από ΗΠΑ και ΕΕ των ενεργειακών διαδρόμων γύρω από τη λεκάνη της Κασπίας.

Ξεχνούν ακόμα στη Δύση, πως Ρωσία και Ιράν μοιράζονται μερικούς κοινούς συμμάχους, όπως η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, η Λευκορωσία, η Συρία και η Βενεζουέλα, μερικούς από τους γεωστρατηγικούς στόχους της Ουάσιγκτον δηλαδή.
Ίσως ακόμα να αποτελεί έναν ακόμη λόγο, ότι το Ιράν εκτός από τη Ρωσική Ομοσπονδία έχει στρατηγικό εταίρο και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, σχηματίζοντας έτσι ένα φυσικό εμπόδιο στα αμερικανικά επεκτατικά σχέδια στην Ασία.
Έτσι, το Ιράν, η Ρωσία και η Κίνα, αντιτίθενται στα δυτικά σχέδια για τη Συρία. Ο οικονομικός και διπλωματικός πόλεμος εναντίον της Δαμασκού εντάσσονται στην γεωπολιτική απόπειρα ελέγχου και της Ευρασίας από τις Δυτικές δυνάμεις.
Η ανατροπή της σημερινής πολιτικής κατάστασης στη Συρία, σημαίνει εξασθένηση των συνόρων του Ιράν σε μια προσπάθεια να μετατοπιστεί από το αντίπαλο στρατόπεδο της Ρωσίας και Κίνας στην περιοχή ΝΑΤΟϊκού ελέγχου. Χώρια που η Ρωσία θα χάσει τα φιλόξενα συριακά λιμάνια –δεν της έχουν μείνει και πολλά στη Μεσόγειο.

Δεκάξι χρόνια μετά τα Ίμια (Γ.Π.Μαλούχος)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Τι διδαχθήκαμε απο τα Ιμια;

του Γ.Π.Μαλούχου
Δεκάξι χρόνια πέρασαν από την κρίση των Ιμίων. Οι τηλεοπτικές εικόνες του στόλου να φεύγει από το ναύσταθμο και την ελληνική ηγεσία πίσω του να τα χει χαμένα, έχουν αντικατασταθεί με εκείνες, τις εξίσου τραγικές, των πολιτών που κάνουν ουρές στο Σύνταγμα για δωρεάν πατάτες. Όμως, παρά τη σημερινή τραγωδία, ο χρόνος είναι ικανός αλλά και απόλυτα κατάλληλος για να αναρωτηθούμε τι πραγματικά διδάχθηκε η Ελλάδα από εκείνη την περιπέτεια. Κι η απάντηση, δυστυχώς, είναι ελάχιστα… Θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα. Η απάντηση είναι πολύ απλή: από την πραγματικότητα και μάλιστα σε πολλά επίπεδα.

Με την Ελλάδα να έχει εισέλθει και επισήμως στην εποχή της μειωμένης κυριαρχίας και με τον κόσμο γύρω μας να τρίζει συθέμελα από πρωτοφανείς ανακατατάξεις, η χώρα βρίσκεται στο θανατερό επίκεντρο μιας πολύ μεγάλης ευρωπαϊκής κρίσης, αλλά, ταυτόχρονα, και στις παρυφές μιας άλλης, γεωπολιτικής, που ουδείς γνωρίζει πού και πώς θα καταλήξει. Και με όλα αυτά να συμβαίνουν, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που θεωρούν ότι τα ζητήματα ασφάλειας, εσωτερικής και εξωτερικής, είναι δευτερεύοντα και ελάχιστη σημασία τους αποδίδουν. Μάλιστα, αντί να ανησυχούν ακόμα πιο πολύ λόγω ακριβώς της κρίσης και των αντικειμενικών αδυναμιών που φέρνει, την επικαλούνται για να ξεφύγουν από την ουσία του ζητήματος. Ας μείνουμε όμως προς στιγμή σε ότι έχει να κάνει με την τόσο άκριτα και επιπόλαια υποβαθμισμένη στα μάτια πολλών, αμυντική επάρκεια της Ελλάδας.

Πρώτον, η Ελλάδα έζησε από τότε μέχρι σήμερα με το ψευδές ιδεολόγημα μιας ευρωπαϊκής Τουρκίας που θα σεβαστεί τις διεθνείς συνθήκες και την καλή γειτονία: με δύο λέξεις, κοροιδεύουμε τον εαυτό μας. Κάνουμε δηλαδή ακριβώς ό,τι κάναμε και με το χρέος, από την κρίση του οποίου δεν διδαχθήκαμε και πολλά για το τι μπορεί να σημαίνει το να σκάσει ξαφνικά μια μέρα το κακό…

Δεύτερον, στο επίπεδο των συμμαχιών, δεν καταφέραμε ακόμα ούτε διπλωματικά ούτε αμυντικά να καταστήσουμε τη χώρα ισχυρό και αξιόπιστο περιφερειακό παράγοντα, που να είναι σε θέση ο λόγος της και τα συμφέροντά της να γίνονται επαρκώς σεβαστά. Απλούστατα η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς ρόλο, ενώ θα μπορούσε, αξιοποιώντας σειρά πλεονεκτημάτων της, να είναι μια χώρα με ισχυρό ρόλο. Το τελευταίο διάστημα γίνονται πράγματι κάποιες προσπάθειες. Είναι όμως τόσο λίγος ο χρόνος, που είναι αντικειμενικά πολύ δύσκολο να αποτιμηθούν αυτή τη στιγμή το βάθος, η αποτελεσματικότητα και η πιθανή διάρκειά τους.

Τρίτον, παρά τη μείζονα εκείνη κρίση του 1996, το αμυντικό ισοζύγιο της χώρας σε σχέση με την Τουρκία έχει, σε αυτά τα χρόνια, επιδεινωθεί και μάλιστα ουσιωδώς. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα προχώρησε, αμέσως μετά την κρίση, σε πολύ μεγάλες εξοπλιστικές δαπάνες, οι οποίες, όμως, όχι μόνον δεν έφεραν επαρκή αποτελέσματα για την άμυνά της, αλλά, αντιθέτως, λειτούργησαν σε πλήθος περιπτώσεις μόνον ως πεδία διαφθοράς...

Στο καθοριστικό όπλο, την πολεμική αεροπορία, η εικόνα είναι ήδη απογοητευτική και, σύντομα, θα καταστεί δραματική: η είσοδος του τύπου στελθ αεροσκάφους F 35 στο Αιγαίο περίπου από το 2015-2016 για λογαριασμό των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα αλλάξει ριζικά το μεταπολιτευτικό τοπίο της αμυντικής ισορροπίας. Όλα αυτά τα χρόνια, ζούμε με το μοντέλο «παραβιάσεις – αναχαιτίσεις», το οποίο θα εξαφανιστεί. Όχι επειδή οι Τούρκοι δεν θα μπαίνουν, αλλά επειδή εμείς δεν θα μπορούμε να τους δούμε όταν θα μπαίνουν, παρά μόνον μόλις το θελήσουν… Αλλά και στο ποσοτικό επίπεδο, η αναλογία δυνάμεων στον αέρα προκαλεί τρόμο: η ψαλίδα ανοίγει γρήγορα και επικίνδυνα.

Στη θάλασσα, το πάγιο ελληνικό πλεονέκτημα, τα πράγματα είναι επίσης πολύ άσχημα. Μάλιστα, για πρώτη φορά στην ελληνοτουρκική ιστορία, σήμερα το πλεονέκτημα αυτό σταδιακά χάνεται. Ο ελληνικός στόλος δεν ανανεώνεται, σε αντίθεση με τον τουρκικό που μεγαλώνει και εξελίσσεται σε βαθμό πλήρους ανατροπής των δεδομένων: η Τουρκία οδηγείται σταθερά σε υπεροχή στη θάλασσα κι αυτό πρέπει να προβληματίσει πάρα πολύ όλους όσους πιστεύουν ότι οι ένοπλες δυνάμεις της δεν χτίζονται κοιτώντας προς το Αιγαίο. Μπορεί η αεροπορία και ο στρατός ξηράς της να έχουν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό με τα ανατολικά της, όμως, πολύ σημαντικός αριθμός από φρεγάτες, κορβέτες, ελικόπτερα και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και άλλα μέσα που ήδη χτίζονται για το τουρκικό ναυτικό, μάλλον δεν έχουν να κάνουν…

Ο στρατός ξηράς ίσως είναι το μοναδικό όπλο που, παρά τα μεγάλα προβλήματα, δεν παρουσιάζει τέτοιο βαθμό αποκλίσεων. Όμως κι εκεί, θέματα πυρομαχικών και ανταλλακτικών έχουν μείνει πολύ πίσω…
Τέλος, πολλά από τα ζητήματα χειρισμού κρίσεων, επαφής στο τρίγωνο πρωθυπουργικό γραφείο – υπουργείο Αμυνας – υπουργείο Εξωτερικών, παραμένουν ακόμα και σήμερα, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα. Οι μηχανισμοί πάσχουν. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει ακόμα σκεφτεί καν να δημιουργήσει ένα απολύτως απαραίτητο για την ελληνική ιδιαιτερότητα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

Στην Ελλάδα λίγοι έχουν προβληματισθεί από το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα μέσα του μεγαλύτερου εξοπλιστικού προγράμματος στην ιστορία της. Αρκούνται στις τουρκικές ρητορείες και αγνοούν τα γεγονότα. Εν τω μεταξύ, η οικονομική κρίση, ανοίγει ακόμα περισσότερο την ψαλίδα, καθώς οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μένουν στάσιμες. Ο χρόνος που περνά, κυλά εντελώς εις βάρος μας.

Ούτε στα προηγούμενα, τα πριν την κρίση, χρόνια, ούτε, πολύ περισσότερο, σήμερα, ζητά κανείς η Ελλάδα να μπει σε μια ξέφρενη πορεία εξοπλισμών. Όμως, από αυτό, μέχρι το να μην διαθέτει ούτε τα απαιτούμενα ανταλλακτικά, υπάρχει πολύς δρόμος και πάρα πολλά που πρέπει και μπορούν να γίνουν. Υπάρχουν έξυπνοι τρόποι και συνέργιες που μπορούν να στηρίξουν αμυντικά την Ελλάδα ώστε να διαθέτει επαρκή αμυντικό βραχίονα χωρίς να πρέπει να γίνει ξανά ένα «πάρτι» όπως αυτό μετά τα Υμια. Γιατί, βασικά, αυτό συνέβη…

Κάτι τα μεταπολιτευτικά σύνδρομα, κάτι τα πολιτικά παιγνίδια, κάτι η επιπολαιότητα, κάτι οι ψευδαισθήσεις, κάτι τα οικονομικά προβλήματα, τελικά, οι ελληνικές ηγεσίες δεν έχουν πάρει στο σύνολό τους όλα αυτά τα χρόνια στα σοβαρά την απειλή. Οι απίστευτοι πρόσφατοι χειρισμοί της προηγούμενης κυβέρνησης με την πρώην ηγεσία των Ε.Δ. το απέδειξαν άλλωστε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Δεν κατάλαβαν ότι, όπως ένα πρωί βρεθήκαμε ξαφνικά μπροστά στη χρεοκοπία που επί χρόνια κάναμε ότι δεν βλέπαμε πώς θα έρθει, έτσι ακριβώς, ένα άλλο πρωί, κινδυνεύουμε να βρεθούμε και μπροστά στην έμπρακτη εκδήλωση της εξωτερικής απειλής. Και τότε…

(Από Το ΒΗΜΑ 25/01/2012)

Από την χούντα μέχρι τα ομόλογα, η αιτία είναι μία (Σ.ΚΟΜΙΝΗΣ - 28/04/2007)

2012-02-05T22:31:07+2:00

Η εφημερίδα Πρώτο Θέμα, εκδόθηκε με στόχο να φέρει τον ΓΑΠ τον ελάσσονα, στην εξουσία. Για το λόγο αυτό, στην πορεία, απαλλασσόταν από τις φωνές εκείνες που νομίζοντας ότι υπάρχει καθεστώς δημοσιογραφικής ελευθερίας, εκφράζονταν κόντρα στη γραμμή... Ένας από εκείνους που "διακόπηκε η συνεργασία", ήταν κι ο Σπύρος Κομίνης. Έχει όμως, ο καιρός γυρίσματα, κι ο πάρτα ΟΛΑ, για λόγους που μόνο εκείνος γνωρίζει τα χάλασε με την Αγία Οικογένεια. Έτσι, με την πρόσφατη διαμάχη του ΠΘ με τον ΝΑΠ, δικαιώνεται αναδρομικά, για όσα έγραφε ο Σπύρος Κομίνης στις 28 Απριλίου 2007. Χωρίς φυσικά η διεύθυνση της εφημερίδας να το παραδεχτεί, όπως και τόσα άλλα που "προφητικά" έγραφε στην εφημερίδα εκείνη ο ΣΚ. (στυξ).

Ανασύρουμε από το αρχείο της ιστοσελίδας το δημοσίευμα εκείνο: Ήταν τότε 28/04/2007

Μας γράφουνε στ΄ αρχεία τους
επειδή δεν έχουμε αρχεία

του Σπύρου Κομίνη

Δ ιόρθωση: Το κείμενο της περασμένης Κυριακής (σ.σ. στο Πρώτο Θέμα) άρχιζε ως εξής: "Την 21η Απριλίου του 1967, η Ελλάδα ξύπνησε και δεν μπορούσε να κουνηθεί. Την είχαν βάλει στο γύψο, πράκτορες της CIA, που παρίσταναν τους αξιωματικούς του ελληνικού στρατού. Για το πραξικόπημα εφαρμόστηκε το σχέδιο του ΝΑΤΟ "Προμηθεύς". Ήταν η λογική συνέχεια άλλου σχεδίου με το εκπληκτικό όνομα "Περικλής", που παραπέμπει στη δόξα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας και ...φρόντιζε για τη βία, τη νοθεία και τη ληστεία της αριστερής ψήφου, του 1961." Ένα λάθος κόψιμο του κειμένου, έφερε τον Περικλή στη θέση του Προμηθέα.

Η ΝΕΤ, με την ευκαιρία της φετινής επετείου του πραξικοπήματος, παρουσίασε "κατά παγκόσμια αποκλειστικότητα", τη δράση του Κώστα (Γκάστ) Αβράκωτου (Αβρακότος), πράκτορα της CIA ελληνικής καταγωγής. Ο Γκαστ, καθοδηγούσε προσωπικά τους δικτάτορες που μας έβαλαν στο γύψο. Μετά έγινε προπονητής του Μπιν Λάντεν.
Το "Πρώτο Θέμα" αυτή την "παγκόσμια αποκλειστικότητα", την είχε 16 μήνες πριν. Και μάλιστα αμέσως μετά το θάνατο του εκλεκτού αυτού στελέχους της CIA. Οι άλλες εφημερίδες την είχαν δει στο "Πρώτο Θέμα" και μερικές κάτι είχαν ψιθυρίσει.
Χωρίς φυσικά να πουν από που τους ήρθε η ιδέα. Προς τιμήν της, την θυμήθηκε τώρα η ΝΕΤ. Είναι κι΄αυτό, άλλη μια απόδειξη ότι οι εφημερίδες είναι κλινικά νεκρές. Δεν έχουν αρχεία. Δεν έχουν μνήμη. Δεν θυμούνται οι ίδιες τι έχουν γράψει. Ή δεν θέλουν να θυμηθούν. Τα αρχεία τους έχουν καταστραφεί ή είναι σε τέτοια κατάσταση, που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Στην κοινωνία ...της γνώσης, ελάχιστοι διαβάζουν. Οι πιο πολλοί πατάνε κουμπιά, που να βρεις χρόνο να ψάχνεις. Οι εφημερίδες απλώς αναπνέουν τεχνητά με DVD, αύριο κανένα αντηλιακό, κανένα δονητή. Γίνονται και συνέδρια - αν προσέξατε - για τη διάσωσή της εφημερίδας, όπως γίνονται και για άλλα ζώα υπό εξαφάνιση.

Ένα κορίτσι όμως, μου είπε κάτι συγκινητικό. Συγκινητικό για κάποιον που θέλει να επιζήσει η εφημερίδα. Που γράφει για τον αναγνώστη και όχι για τον εαυτό του (αν τράβηξε καμιά μαλακία π.χ. πριν κοιμηθεί). Μου είπε λοιπόν, ότι ξέρει ανθρώπους, οι οποίοι κόβουν αυτό το κομμάτι και το κρατάνε. Αυτό με έκανε να διορθώσω το λάθος της περασμένης Κυριακής. Βλέποντας σφυγμομετρήσεις να παρουσιάζουν περίπου χουντικούς τους μισούς Έλληνες, διαβάζοντας στην "Αυγή" ότι επί χούντας οι φυλακές ήταν πιο ανθρώπινες από ό,τι είναι τώρα, συνειδητοποίησα την αξία ενός εφήμερου κειμένου, το οποίο όμως μένει. Και κατάλαβα ότι οι ισχυροί, μας γράφουνε στα ...αρχεία τους, επειδή δεν έχουμε αρχεία.

Ίσως στο μέλλον, κάποιοι (σαν κι΄αυτούς που κρατάνε αυτό το κομμάτι) και θα έχουν ...μεγάλα αρχεία, θα πάρουν αυτά τα κείμενα. Και θα πατήσουν και σ΄ αυτά, για να γράψουν βιβλία Ιστορίας, που θα βοηθάνε τα παιδιά να μάθουν να συνεργάζονται για ένα δημιουργικό σκοπό. Και όχι πως θα κλέβει, θα χτυπάει και θα σκοτώνει το ένα το άλλο, με στόχο την διάδοση της επιχειρηματικότητας. Η Αμερικανιά σκοτώνει πρώτα τους ίδιους τους Αμερικανούς. Και έχουμε όλοι καθήκον να τους εκπαιδεύσουμε. Μάθημα : "Πως δεν θα κάνετε χούντες σε άλλες χώρες και θα ανατρέψετε τη δική σας, που μας έχει όλους γραμμένους στα αρχεία της".

Ο Νίκος Παπανδρέου έγραψε στην "Καθημερινή" ένα ενδιαφέρον άρθρο για τον Νοτιοκορεάτη φοιτητή της Βιρτζίνια, που έσπασε το προηγούμενο (αμερικανικό) παγκόσμιο ρεκόρ, σκοτώνοντας 32 άτομα. Με σωστά επιχειρήματα, περνάει μέσα από αλήθειες, για να καταλήξει σε ένα λάθος συμπέρασμα. Γιατί έχει έναν απέραντο θαυμασμό για το "αμερικανικό όνειρο". Και μια τρυφερή συμπόνοια για τους καημένους τους Έλληνες, που είμαστε τόσο πίσω και δεν έχουμε βγάλει ακόμα έναν Μπιλ Γκέϊτς. Ο κ. Παπανδρέου αγνοεί δυο στοιχεία. Το ένα είναι τα ψυχοφάρμακα (που έπαιρνε ο δολοφόνος) και τα ναρκωτικά, που αλλάζουν την προσωπικότητα. Το άλλο είναι ότι ο Μπιλ Γκέϊτς, δεν ήταν μόνος του σε κάποιο γκαράζ. Ήταν μια παρέα. Άρα συλλογική σκέψη.

Το συμπέρασμα του Νίκου Παπανδρέου είναι: μοναξιά = δημιουργικότητα. Εδώ εμείς, με τη δεμένη – έστω και στα πρόθυρα κατάρρευσης – οικογένεια, τις παρέες, δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε. Η Αμερική είναι άγρια, όλοι εναντίον όλων, γι΄ αυτό είναι δημιουργική. Εμείς εδώ χαλαροί, ζούμε αγεληδόν, άρα δεν μπορούμε να μεγαλουργήσουμε. Αυτό λέει με δυο λόγια. Ερώτηση: Ο Αριστοτέλης; Ο Σωκράτης; Ο Επίκουρος; Ήτανε δημιουργικοί; Ζούσαν στη μοναξιά; Ή με παρέα; Η μοναξιά αν την διαλέξεις σαν άτομο, μπορεί να φέρει δημιουργία. Αν σου επιβάλλεται όμως από το σύστημα, φέρνει την εξαθλίωση.

Ο Νίκος Παπανδρέου κάνει απλώς μια λάθος εξίσωση. Ο κ. Μάκης Μαϊλης σε άρθρο του για τη δικτατορία, στο "Ριζοσπάστη", δίνει ρεσιτάλ αμάθειας. Ο κ. Μαϊλης, γράφει ολόκληρο κατεβατό, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κ. Μητσοτάκης έκρινε σωστά: Ότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας βρισκόταν σε αδιέξοδο! Ευτυχώς ο "Ριζοσπάστης" δημοσιεύει δίπλα στον κ. Μαϊλη, άρθρο του αθάνατου Θανάση Παπαρήγα, που ξεκαθαρίζει ότι την έκαναν οι Αμερικανοί για την Κύπρο, έστω και αν δεν κατονομάζει τους πράκτορες. Ο εξευτελισμός της χώρας μας από μια χούφτα δημιουργικών πρακτόρων της αμερικανικής κυβέρνησης για 7 χρόνια, με την γελοία ταμπέλα "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών", πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία, με ιδιαίτερη έμφαση στα δημιουργικά βασανιστήρια που έκαναν αυτοί οι (εκπαιδευμένοι από Αμερικανούς) δήθεν Έλληνες, δήθεν Χριστιανοί, δήθεν άνθρωποι.

Για όποιον θέλει να μάθει γιατί έγινε η δημιουργική αυτή δικατορία: "Έγκλημα εναντίον της Κύπρου", Κώστας Κάππος, εκδόσεις "Αλήθεια".

Xθεσινές «αδελφές ψυχές» σημερινοί επιβήτορες της επανάστασης(Ε. Ανδρικοπουλος)

2012-02-05T22:31:07+2:00

ΕΣΗΕΑ: Το θράσος τους είναι απύθμενο

ή αλλιώς εκσυγχρονιστικό και επανιδρυτικό!!

του Ευγένιου Ανδρικόπουλου

Κ αλώς τον μας κι άργησε, λέω για μένα.
Χθες οι ίδιοι δημοσιογράφοι του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών που κατά το παρελθόν δια της συνδικαλιστικής τους ακρισίας ή υποκρισίας προκάλεσαν καταμεσής της πολιτικής κρίσης την κατολίσθηση ενός ολόκληρου κλάδου, εμφανίστηκαν με φουστανέλλες και καριοφίλια υπέρμαχοι μιας τυφλής επανάστασης ως οι ξυπόλητοι στ’ αγγούρια..
Εκφωνώντας πύρινους λόγους επιτίθεντο κατά εκείνων (τους εργολάβους) τους οποίους ωστόσο είχαν ευνοήσει προκλητικά προηγουμένως παραχωρώντας τους από την πρώτη στιγμή της πειρατείας τους στις δημόσιες συχνότητες το έδαφος για να αυγατίσουν το χρυσό των σεντουκιών τους και να μετασχηματιστούν από κρατικοδίαιτοι τυχοδιώκτες σε κυρίαρχοι της ενημέρωσης.

Παραδείγματα: Ήταν αυτοί (οι σημερινοί φλούφληδες της επανάστασης) που κατά το 1990 με ιαχές θριάμβου υποδέχονταν την εισβολή του ενός μετά του άλλου ηλεκτρονικού μέσου μαζικών εγκλημάτων όπως αποδείχθηκε, χαρακτηρίζοντας όλους όσους (μεταξύ αυτών και εγώ) απαιτούσαμε όρους και συνθήκες, "γραφικούς".
Ήταν αυτοί που προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι εργολάβοι κατάργησαν στην πράξη την σχέση επαγγελματιών νέων συναδέλφων η οποία επί έτη προστάτευε τον κλάδο από τον επαγγελματικό πληθωρισμό από το 80-20 στο όσοι γουστάρετε μπείτε στην αυλή αποπατείστε την..
Ήταν αυτοί ή οι εκπρόσωποί τους στην βουλή (Μουλόπουλος ΣΥΝ) που έφθασαν στο αίσχιστο σημείο παράδοσης του κλάδου στους εργολάβους ώστε πρότειναν επισήμως την κατάργηση του ενός και αποκλειστικόύ οικονομικού οξυγόνου, του αγγελλιοσήμου, που κρατά εισέτι τα ταμεία μας εν ζωή.

Σιχάθηκα εξ ονόματος όλων πρωτίστως τον εαυτό μου και βγήκα από την όζουσα τον ιδρώτα της επαναστατημένης υποκρισίας αίθουσα.. Γιατί αν παρέμενα μπορεί σήμερα να ήμουν στην φυλακή ως φονιάς..
Οι χθεσινοί υποτελείς γλείφτες των εργολάβων και του σφάξε με εργολάβε μου να θησαυρίσω μαζί σου, σημερινοί «κομιστές» του εμβλήματος της Αγίας Λάβρας.

Σαν να λέμε
χθεσινές «αδελφές ψυχές» σημερινοί «επιβήτορες» της επανάστασης

Αυτά και τέλος μαζί τους..